-Η Μαρία Καρυστιανού αποφεύγει να τοποθετείται για τα πολιτικά ζητήματα στις συνεντεύξεις που δίνει. Και αποφεύγει να τοποθετείται, γιατί δεν είναι καλή γνώστρια των θεμάτων και γιατί υπολογίζει το πολιτικό κόστος που έχουν οι ξεκάθαρες θέσεις.
-Αγαπητή Μαρία, στην πολιτική, όπως και στην ζωή, δεν μπορούμε να συμφωνούμε με όλους και για όλα. Και δεν γίνεται να έχουμε μόνο φίλους, ή εχθρούς. Πρέπει, όμως, να έχουμε προσωπική άποψη, να την εκφράζουμε ελεύθερα και να την στηρίζουμε. Έτσι κερδίζουμε την εκτίμηση εκείνων που συμφωνούν, αλλά και τον σεβασμό εκείνων που διαφωνούν μαζί μας. Αναφέρομαι στους καλοπροαίρετους. Με τους κακοπροαίρετους δεν ασχολούμαι.
-Η Μαρία επειδή είναι άπειρη στην πολιτική, δεν μπορεί να διαχειριστεί τον πολιτικό λόγο. Κι επειδή έχει υψηλή φιλοδοξία, προσπαθεί να προστατέψει το πολιτικό προφίλ της, ενόψει των εθνικών εκλογών. Οι δηλώσεις που κάνει είναι πολύ προσεκτικές, γιατί «καραδοκούν» οι αντίπαλοι και οι κακοπροαίρετοι, για να της ασκήσουν κριτική και για να την αποδομήσουν, ως άνθρωπο και ως πολιτικό πρόσωπο. Όμως, στην πολιτική κονίστρα πρέπει να παλέψει κάποιος για τις απόψεις του και να είναι έτοιμος να «τσαλακωθεί» ως προσωπικότητα.
-Ρωτήθηκε η Μαρία, σε πρόσφατη συνέντευξη, ποια είναι η άποψη της για την συμφωνία των Πρεσπών. «Είναι προδοσία», απάντησε κατηγορηματικά. Η συνέχεια της απάντησής της, όμως, έδειξε πως θέλει να «θολώσει» τα πράγματα. Την κατανοώ, γιατί μέσα στο κίνημα που ηγείται, την «Ελπίδα για την Δημοκρατία», υπάρχουν και στελέχη που συμφωνούν με την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας.
-Απάντησε η Μαρία, ότι η συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να «αναθεωρηθεί». Δηλαδή, πρέπει να εξεταστεί πάλι, για να κριθεί καλύτερα, ή να διορθωθεί. Και ερωτώ, καρντάσια, σε μία «προδοτική» συμφωνία, τι μπορεί να διορθωθεί;
-Επίσης, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, μία διεθνής συμφωνία μπορεί να αναθεωρηθεί μόνο με την σύμφωνη γνώμη όλων των χωρών που την έχουν υπογράψει. Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να συμφωνήσουν η Ελλάδα και τα Σκόπια, για να αναθεωρηθεί η συμφωνία των Πρεσπών.
-Υπάρχει και η άλλη πολιτική θέση (και άποψη), που λέει ότι η συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να καταγγελθεί. Η καταγγελία μιας διεθνούς συμφωνίας είναι η νόμιμη πράξη, με την οποία ένα κράτος δηλώνει επίσημα ότι αποχωρεί από την συμφωνία. Αυτή η ενέργεια τερματίζει τις υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στα άλλα μέρη. Η διαδικασία βασίζεται στους κανόνες που θέτει η σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των συνθηκών.
-Αφού η συμφωνία των Πρεσπών είναι «προδοσία», Μαρία μου, γιατί δεν απάντησες ότι πρέπει η Ελλάδα (η κυβέρνηση) να την καταγγείλει (μονομερώς); Και ας προσφύγει το κράτος των Σκοπίων στο διεθνές δικαστήριο κατά της Ελλάδας.
-Πως θα σε ψηφίσουν, Μαρία μου, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, αν έχεις αντιφατικές απόψεις και θολά επιχειρήματα; Αυτή την τακτική χρησιμοποιούν τα κόμματα του μεταπολιτευτικού καθεστώτος, τα οποία επικρίνεις και διαχωρίζεις το δικό σου κίνημα από αυτά. Οι πολίτες θέλουν καθαρές πολιτικές ιδέες, αρχές, αξίες και συγκεκριμένες προτάσεις. Όταν το κίνημα «Ελπίδα για την Δημοκρατία» αποκτήσει μία πολιτική ταυτότητα, να κάνουμε και σοβαρή συζήτηση.
