-Η διπλή στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, το καλοκαίρι του 1974, αναμφίβολα «εξέθρεψε το θηρίο» που είναι η Τουρκία. Έκτοτε και για μισό αιώνα, η επιθετικότητα της συγκεκριμένης χώρας όχι μόνο απέναντι στον ελληνισμό, αλλά και σε μουσουλμανικές χώρες, κορυφώθηκε. Η Τουρκία κατέχει τμήματα της βόρειας Συρίας, μετά από σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων μεταξύ των ετών 2016 και 2019, όπως η «Ασπίδα του Ευφράτη» και η «Πηγή ειρήνης». Ελέγχοντας μία συνοριακή ζώνη, που εκτείνεται από το Αφρίν μέχρι την περιοχή μεταξύ Αζάζ, Αλ Μπαμπ, Ταλ Αμπιάντ και Ρας αλ-Αΐν, η Τουρκία διοικεί τα εδάφη αυτά σε συνεργασία με Σύρους αντικαθεστωτικούς. Η κατοχή εκεί έχει οδηγήσει σε εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
-Επίσης, το έτος 1939, μετά την περίοδο της γαλλικής εντολής, η Τουρκία ενσωμάτωσε την περιοχή της Αλεξανδρέττας. Αξιοποιώντας διπλωματικές πιέσεις και δημογραφικές αλλαγές, πέτυχε την δημιουργία του «κράτους του Χατάι» το 1938, το οποίο προσαρτήθηκε οριστικά το 1939, προκαλώντας έντονη αντίδραση στην Συρία. Τότε, η Ευρώπη βρισκόταν στα πρόθυρα του β΄ παγκοσμίου πολέμου, τον οποίο εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία για να κάνει την εδαφική επέκταση στην Συρία!
-Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας, η περιοχή της Αλεξανδρέττας ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη οντότητα. Στις εκλογές που ακολούθησαν, ο τουρκικός πληθυσμός εξασφάλισε την πλειοψηφία στο τοπικό κοινοβούλιο. Το τοπικό κοινοβούλιο ψήφισε την ένωση με την Τουρκία. Η Γαλλία, αντιμέτωπη με την απειλή του β΄ παγκοσμίου πολέμου (σ.σ. της εισβολής των Ναζί στην χώρα) και επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την συμμαχία της Άγκυρας, αποδέχθηκε την εξέλιξη αυτή.
-Η ιστορία, επομένως, έχει αρκετά παραδείγματα που δείχνουν τον διαχρονικό ύπουλο ρόλο της Τουρκίας και την ανοχή που δείχνουν απέναντι στον αναθεωρητισμό της, οι δήθεν μεγάλες δυνάμεις της Δύσης. Οι δυτικές δυνάμεις, κυρίως η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, χρησιμοποιούσαν και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την Τουρκία ως τον proxy (πληρεξούσιο) τους, για να ελέγχουν την ανατολική Μεσόγειο, την εγγύς και μέση Ανατολή. Οι προαναφερθείσες αποικιοκρατικές δυνάμεις «τα βρίσκουν» καλύτερα με την Τουρκία, παρά με τους Άραβες που δοκίμασαν την οθωμανική κυριαρχία. Γι’ αυτό οι Άραβες και οι Ισραηλινοί, θεωρούν κοινό εχθρό τους στην περιοχή την Τουρκία.
-Δεν βάζουμε στις δυτικές δυνάμεις τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, διότι δεν είναι αποικιοκρατική χώρα. Τα συμφέροντα της, επομένως, είναι διαφορετικά στην ανατολική Μεσόγειο και την μέση Ανατολή. Οι Η.Π.Α. θέλουν να έχουν καλή σχέση με τους Τούρκους, τους Ισραηλινούς και τους Άραβες, γιατί τους ενδιαφέρει η σταθερότητα στην περιοχή που υπάρχουν πλούσιοι ενεργειακοί πόροι (πετρέλαιο και φυσικό αέριο). Ενώ, το «μενταλιτέ» των αποικιοκρατών ευρωπαίων είναι πολύ διαφορετικό. Και βασίζεται στο ρητό: «διαίρει και βασίλευε» (στην ανατολική Μεσόγειο και την μέση Ανατολή).
-Γι’ αυτό, ο βρώμικος ρόλος της Μεγάλης Βρετανίας στην υπόθεση της Κύπρου, ήταν πιο ύπουλος από την «παρέμβαση» των Η.Π.Α. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Κύπρο υπάρχουν έως σήμερα βρετανικές στρατιωτικές βάσεις και όχι βάση του ΝΑΤΟ, ή των Η.Π.Α. Αν το καλοκαίρι του 1974, η Τουρκία δεχόταν «κατραπακιά» από τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις, είμαστε σίγουροι πως δεν θα «σήκωνε κεφάλι» για τα επόμενα πενήντα έτη στην ανατολική Μεσόγειο, την εγγύς και την μέση Ανατολή. Η σταθερότητα, λοιπόν, που επιζητούν οι Η.Π.Α. στην λεγόμενη «ανατολική πτέρυγα» του ΝΑΤΟ θα εξασφαλιζόταν και ο ενεργειακός διάδρομος που προσπαθούν να δημιουργήσουν από τις Αραβικές χώρες, την Μέση Ανατολή, μέχρι την Ευρώπη, θα είχε επιτευχθεί πολλά έτη νωρίτερα! Από την δεκαετία του 1980 ακόμα!
-Οι Αμερικανοί έκαναν λάθος εκτίμηση και επέτρεψαν στους αποικιοκράτες συμμάχους τους, τους Βρετανούς, να «βάλουν το βρώμικο χέρι τους» υπέρ της τακτικής «διαίρει και βασίλευε» και του αναθεωρητισμού της Τουρκίας. Έχει ο Donald Trump το σχέδιο, για να «διορθώσει» το μέγα αμερικανικό σφάλμα στην Κύπρο; Προσοχή όμως Donald, αν λειτουργήσεις ως Πόντιος Πιλάτος, η κατάσταση θα γίνει πιο περίπλοκη. Και επ’ ουδενί λόγω, Donald, μην επιτρέψεις στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, να δώσει την «λύση» στην Κύπρο. Θα ζήσουμε την δεύτερη προδοσία, μετά την εισβολή του 1974!
