-Το (αρνητικό) παράδειγμα των σωματείων που προβιβάστηκαν στις δύο επαγγελματικές κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου, την Super League 2 και την Super League, αλλά αγωνίζονται μακριά από την φυσική τους έδρα, πρέπει να απασχολήσει την κεντρική διοίκηση, την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, τις διοργανώτριες των πρωταθλημάτων της Super League και της Super League 2, αλλά και την αυτοδιοίκηση (περιφερειακή και τοπική).
-Ακούσαμε την άποψη, ότι για να αγωνιστεί ένα σωματείο στην επαγγελματική κατηγορία, πρέπει να είναι προϋπόθεση να έχει γήπεδο που πληροί τις προϋποθέσεις. Συμφωνούμε. Δεν πρέπει να δίνεται άδεια σε σωματείο που έχει ακακατάλληλο γήπεδο, να αγωνιστεί στην Super League 2 και στην Super League. Η ομάδα της Καλαμάτας, παραδείγματος χάριν, επέστρεψε στην Super League έπειτα από 25 έτη! Ωστόσο, οι Καλαματιανοί φίλαθλοι, δεν μπορούν να απολαύσουν την επιτυχία αυτή, αφού η ομάδα της πόλης τους, είναι αναγκασμένη να αγωνίζεται σε άλλα γήπεδα. Αγωνίστηκε στην Τρίπολη και την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026, έπαιξε στο γήπεδο του «Ατρόμητου» Αθηνών στο Περιστέρι.
-Ευχόμαστε η ομάδα του Αθλητικού Ομίλου «Καβάλα» να επανέλθει στην Super League. Θυμίζουμε πως την προηγούμενη φορά που ανήλθε από την πρώην Β΄ εθνική κατηγορία στην Super League, την περίοδο 2009-2010, έγιναν εργασίες στο δημοτικό στάδιο «Ανθή Καραγιάννη», ώστε να αδειοδοτηθεί για την φιλοξενία αγώνων του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Κι ενώ θα έπρεπε η τότε δημοτική Αρχή του Δήμου Καβάλας, με επικεφαλής τον Κωστή Σιμιτσή, να αξιοποιήσει την συμμετοχή του Α.Ο.Κ. στην Super League για να γίνουν όλες οι απαραίτητες παρεμβάσεις στο δημοτικό στάδιο, για να πληροί τις προϋποθέσεις διεξαγωγής αγώνων ακόμα και ευρωπαϊκής διοργάνωσης, η δημοτική Αρχή συμμετείχε στον πολιτικό πόλεμο που δέχτηκε ο Α.Ο.Κ. και συγκεκριμένα ο αείμνηστος ιδιοκτήτης της Ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας, Μάκης Ψωμιάδης, με αποτέλεσμα η ομάδα στολίδι για την πόλη, το καλοκαίρι του 2011, να αποβληθεί από τις επαγγελματικές κατηγορίες!
-Μπορούσε η διοίκηση του Κ. Σιμιτσή, τότε, να κάνει την μελέτη, τουλάχιστον, για την κατασκευή στεγάστρου σε μία εκ των δύο κερκίδων, της βόρειας, ή της νότιας, του σταδίου «Ανθή Καραγιάννη»; Ασφαλώς και μπορούσε. Μάλιστα, αν παρέμενε ο Α.Ο.Κ. στην Super League, με την στήριξη του τοπικού πολιτικού κατεστημένου, πιστεύουμε πως το στέγαστρο θα κατασκευαζόταν.
-«Γιατί δεν το κατασκεύασαν οι επόμενες δημοτικές Αρχές;», θα ρωτήσετε εύλογα. Η απάντηση είναι, διότι καμία δημοτική Αρχή του Δήμου Καβάλας, δεν ενδιαφερόταν ο Α.Ο.Κ. να επιστρέψει στην Super League. Η διοίκηση της Δήμητρας Τσανάκα ενδιαφέρθηκε για το «Βερούλειο» γήπεδο, το οποίο βρισκόταν σε άθλια κατάσταση. Όμως, μπορούσε στα πέντε έτη που διοίκησε τον Δήμο, να ετοιμάσει μία μελέτη για το στέγαστρο στο στάδιο «Ανθή Καραγιάννη», για να την παραδώσει στην διοίκηση του Θόδωρου Μουριάδη.
-Από το 2019, που ανέλαβε ο Θόδ. Μουριάδης, η μελέτη για το στέγαστρο δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια στην σκέψη του νυν δημάρχου! Μέσα στην επταετία που διοικεί τον Δήμο Καβάλας όχι μόνο μπορούσε να κατασκευάσει ένα στέγαστρο, αλλά και να κάνει όλες τις βελτιώσεις στο δημοτικό στάδιο, ώστε να είναι «έτοιμο» όταν ο Α.Ο.Κ. ανέλθει στην Super League. Για να μην αναγκαστεί η ομάδα να «ξεσπιτωθεί», όπως η Καλαμάτα, επειδή θα γίνουν εργασίες «άρπα κόλα» μέσα σε ένα καλοκαίρι. Αφήστε που αν ήταν έτοιμο το δημοτικό στάδιο να φιλοξενήσει αγώνες της Super League, ο Α.Ο.Κ. θα προσέλκυε σοβαρό επενδυτή ακόμα και στην Γ΄ εθνική κατηγορία!
-Εν κατακλείδι, στο ζήτημα της έδρας του Α.Ο.Κ. υπάρχει (πολιτική) σκοπιμότητα και όχι οικονομική αδυναμία του Δήμου Καβάλας. Πέρασαν 16 έτη και αυτή η καραμέλα έλιωσε! Στο χρονικό αυτό διάστημα έπρεπε να έχει γίνει ότι χρειάζεται και προβλέπεται. Έγιναν ελάχιστα, ούτε καν τα ουσιώδη.
