-Δεν έχουμε καταλάβει γιατί, ενώ στις σχολικές μονάδες υπάρχουν χιλιάδες κενές θέσεις εκπαιδευτικών (σ.σ. για την σχολική περίοδο 2026-2027 υπολογίζονται πως είναι άνω των πενήντα χιλιάδων), αυτές οι κενές θέσεις «καλύπτονται» με τους λεγόμενους «αναπληρωτές» εκπαιδευτικούς και όχι με πρόσληψη μόνιμου προσωπικού.
-Θα απορήσετε γιατί χρειάζονται πενήντα χιλιάδες (και πλέον) εκπαιδευτικοί στα σχολεία. Στην β΄ φάση προσλήψεων «αναπληρωτών» εκπαιδευτικών, όπως διαβάσαμε, προσελήφθησαν 6.683 εκπαιδευτικοί. Εκ των οποίων, οι 4.000 εκπαιδευτικοί είναι στην «ειδική αγωγή». Η «ειδική αγωγή» αφορά σε μαθητές και μαθήτριες που έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Δηλαδή, παιδιά με δυσλεξία, με διαταραχές επικοινωνίας, συμπεριφοράς, συναισθηματική, σωματική, αυτισμό κ.ά. Ωστόσο, αναρωτιόμαστε είναι τόσα πολλά τα παιδιά που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία και έχουν μαθησιακές δυσκολίες, ώστε το 59,8% των προσληφθέντων «αναπληρωτών» εκπαιδευτικών στην β΄ φάση, είναι εκπαιδευτικοί για την «ειδική αγωγή»;
-Αν το μεγαλύτερο ποσοστό των κενών θέσεων εκπαιδευτικού προσωπικού στα δημόσια σχολεία αφορά την «ειδική αγωγή», θα διαφωνήσουμε με τα συνδικαλιστικά όργανα των εκπαιδευτικών, που καταγγέλλουν ότι υπάρχει υποστελέχωση στην πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η εικόνα που παρουσιάζουν οι συνδικαλιστές είναι πλασματική. Από τις 23.026 κενές θέσεις που καταγράφηκαν πριν από την β΄ φάση των προσλήψεων «αναπληρωτών» εκπαιδευτικών, πόσες αφορούν την «ειδική αγωγή»;
-Δεν λέμε να μη γίνονται προσλήψεις εκπαιδευτικών στην «ειδική αγωγή». Αλλά, δεν συμφωνούμε να προστίθενται στις κενές θέσεις στα σχολεία οι εκπαιδευτικοί «ειδικής αγωγής». Η άποψη μας είναι, ότι η «ειδική αγωγή» πρέπει να διαχωριστεί από τα σχολεία πρώτης και δεύτερης βαθμίδας. Και αυτή η άποψη δεν είναι «ρατσιστική». Δεν είναι «ρατσιστικό» τα παιδιά τα οποία διαγιγνώσκονται, με ειδικά τεστ, ότι έχουν μαθησιακές δυσκολίες, να φοιτούν σε σχολείο «ειδικής αγωγής» και να τα φροντίζουν εκπαιδευτικοί με ειδική κατάρτιση, που δεν θα είναι «αναπληρωτές», αλλά μόνιμοι εκπαιδευτικοί.
-Επίσης, απορούμε με την «ζέση» που δείχνει ο σύλλογος εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Νομού Καβάλας, για την ολοκλήρωση της διαδικασίας και την στελέχωση (με εκπαιδευτικούς) των Τμημάτων Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, τα οποία είναι ειδικά προγράμματα του Υπουργείου παιδείας, για την στήριξη μαθητών με ελλιπή γνώση της ελληνικής γλώσσας.
-Η στελέχωση των Τμημάτων Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας είναι δευτερεύουσας σημασίας. Στην πρώτη προτεραιότητα του Υπουργείου παιδείας πρέπει να είναι, να έχουν δάσκαλο και καθηγητή τα ελληνόπουλα σε όλα τα σχολεία της ελληνικής επικράτειας. Και ακόμα πιο σημαντικό είναι, να στελεχωθούν με εκπαιδευτικούς όλα τα ελληνικά σχολεία, όπου υπάρχουν Έλληνες και Ελληνίδες της διασποράς.
-Δεν διαβάσαμε μία ανακοίνωση διαμαρτυρίας των συνδικαλιστικών οργάνων των εκπαιδευτικών, της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (Δ.Ο.Ε.) και της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ο.Λ.Μ.Ε.), για την τραγική υποστελέχωση των ελληνικών σχολείων της διασποράς. Με σοβαρό κίνδυνο, οι επόμενες γενιές Ελλήνων και Ελληνίδων που ζούνε στο εξωτερικό, να πάψουν να μιλούν την ελληνική γλώσσα! Η ελληνική γλώσσα είναι η ταυτότητα του ελληνικού έθνους. Και συγχρόνως, μεγάλο όπλο για τον ελληνισμό. Αν οι συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί θέλουν να κάνουν εποικοδομητική και εθνική κριτική προς την πολιτική ηγεσία και το Υπουργείο παιδείας, πρέπει να ασχολούνται και με σοβαρά ζητήματα, όπως η εκπαίδευση των ομογενών στο εξωτερικό. Μετά, μπορούμε να μιλήσουμε για την εκπαίδευση των αλλοδαπών στην Ελλάδα.
