Ο σύλλογος εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Καβάλας, καταγγέλλει την καθυστέρηση, από πλευράς του Υπουργείου παιδείας, στην ολοκλήρωση της διαδικασίας για τα Τμήματα Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (Ζ.Ε.Π.), με αποτέλεσμα να μην περιληφθούν στην β΄ φάση προσλήψεων εκπαιδευτικών. Ο σύλλογος αναφέρει τα ακόλουθα: «Τα Τμήματα Ζ.Ε.Π., είναι απαραίτητα για την εκπαιδευτική υποστήριξη μαθητών και μαθητριών που χρειάζονται πρόσθετη γλωσσική και μαθησιακή ενίσχυση. Η απουσία τους, δεν αποτελεί μία απλή διοικητική εκκρεμότητα. Αφήνει πραγματικές ανάγκες ακάλυπτες και στερεί από παιδιά την αναγκαία υποστήριξη μέσα στο σχολείο.
Η φετινή καθυστέρηση, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Έρχεται να προστεθεί σε μία συνολικότερη πολιτική που υποβαθμίζει την δημόσια εκπαίδευση: σχολεία που υποβαθμίζονται λειτουργικά, εκπαιδευτικά κενά που παραμένουν και εκπαιδευτικές ανάγκες που αντιμετωπίζονται με αριθμητικά κριτήρια και προσωρινές λύσεις. Οι υποβαθμίσεις σχολικών μονάδων και η καθυστέρηση στην στελέχωση των Ζ.Ε.Π., αποτελούν διαφορετικές όψεις του ίδιου προβλήματος: μιας εκπαιδευτικής πολιτικής που δεν θέτει στο επίκεντρο τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών και των σχολείων. Δεν μπορεί η κυβέρνηση από την μία να διακηρύσσει την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και από την άλλη, να αφήνει σχολεία χωρίς την αναγκαία υποστήριξη, ή να περιορίζει τις δυνατότητές τους. Δεν μπορεί η εκπαιδευτική πολιτική να εξαντλείται στην διαχείριση αριθμών, όταν πίσω από κάθε αριθμό υπάρχουν παιδιά, εκπαιδευτικοί και σχολικές κοινότητες.
Η δημόσια παιδεία δεν χρειάζεται επικοινωνιακές διακηρύξεις. Χρειάζεται έγκαιρο σχεδιασμό, επαρκή χρηματοδότηση, μόνιμες λύσεις και εκπαιδευτικούς στις θέσεις όπου υπάρχουν πραγματικές ανάγκες. Ο σύλλογός μας ζητά:
1. Την άμεση ολοκλήρωση των διαδικασιών για την λειτουργία των Τμημάτων Ζ.Ε.Π. και την κάλυψη των αναγκών με τις αναγκαίες προσλήψεις.
2. Την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων, ώστε οι εκπαιδευτικές ανάγκες να μην παραμένουν ακάλυπτες.
3. Την ανάκληση των υποβαθμίσεων και την επανεξέταση της λειτουργίας των σχολικών μονάδων, με βάση τα πραγματικά παιδαγωγικά και λειτουργικά δεδομένα.
Μία συνολική αλλαγή εκπαιδευτικής πολιτικής, με ουσιαστική στήριξη των σχολείων και ιδιαίτερη μέριμνα για τις περιοχές που αντιμετωπίζουν δημογραφικές και κοινωνικές δυσκολίες. Η δημόσια εκπαίδευση δεν είναι κόστος προς περικοπή. Είναι κοινωνικό δικαίωμα και δημόσια ευθύνη. Τα παιδιά δεν μπορούν να περιμένουν τις καθυστερήσεις του Υπουργείου. Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να καλούνται διαρκώς να καλύπτουν με προσωπική προσπάθεια τα κενά του σχεδιασμού. Και τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργούν με λιγότερες δυνατότητες από όσες χρειάζονται. Τα κενά δεν διαχειρίζονται. Τα κενά καλύπτονται. Τα σχολεία δεν υποβαθμίζονται. Στηρίζονται».
