-Την δεκαετία του 1950 μαινόταν στην Κύπρο ο αγώνας των Ελλήνων για την αποτίναξη της βρετανικής κυριαρχίας και την ένωση της νήσου με την Ελλάδα. Ήταν ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. (Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών), που έγγραψε μία ακόμα «χρυσή σελίδα» στην ιστορία του ελληνικού έθνους. Τότε, τον Ιούλιο του 1956, έφτασε στην Κύπρο ο λόρδος Ράντκλιφ. Ο βρετανός διπλωμάτης συναντήθηκε με τουρκοκύπριους πολιτικούς, αφού οι ελληνοκύπριοι απέφυγαν να συνταηθούν μαζί του, αφού εξελισσόταν ο αγώνας κατά των βρετανών.
-Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους (1956), ο λόρδος Ράντκλιφ κατέθεσε στην βρετανική κυβέρνηση ένα σχέδιο με συνταγματικές προτάσεις για την «λύση» του Κυπριακού ζητήματος. Επρόκειτο για ένα φιλελεύθερο σύνταγμα, στο οποίο πρότεινε την δυαρχία νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, με ενισχυμένη προστασία μειονοτήτων, ενώ άφηνε ανοικτό τον δρόμο για την αυτοδιάθεση.
-Το σχέδιο Ράντκλιφ, ήταν η πρώτη απόπειρα για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος. Πάνω στο σχέδιο αυτό ακολούθησαν τα σχέδια του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.), με τελευταίο το σχέδιο του πρώην γενικού γραμματέα, Μπούτρος-Μπούτρος Γκάλι το έτος 2004, το οποίο απορρίφθηκε (πανηγυρικά) με το δημοψήφισμα του κυπριακού λαού. Όπως απορρίφθηκε, από τους Έλληνες της Κύπρου και την κυβέρνηση της Ελλάδας, το σχέδιο Ράντκλιφ. Σημειωτέον ότι, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος δεν ήταν αρνητικός στο σχέδιο, όπως και το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (Α.Κ.Ε.Λ.). Επίσης, ο Μακάριος και το Α.Κ.Ε.Λ., δεν ήταν αντίθετοι στην λεγόμενη διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία, που ήταν η «λύση» που ήθελαν οι Βρετανοί.
-«Το Κυπριακό ήταν, πάντα, βρετανικό ζήτημα. Ο σχεδιασμός ξεκίνησε από το Λονδίνο και ο Κίσινγκερ ακολούθησε», είπε η Φανούλα Αργυρού, ελληνοκύπρια δημοσιογράφος, που ερεύνησε από το 1985 τα βρετανικά αρχεία (σ.σ. υπάρχουν «κλειστά» βρετανικά αρχεία για το Κυπριακό, τα οποία θα αποχαρακτηριστούν το έτος 2059). Και πρόσθεσε: «Οι Βρετανοί βάζουν μπροστά τους Αμερικανούς, γιατί οι Αμερικανοί ασκούν πίεση στους Έλληνες και τους Τούρκους».
-Οι Βρετανοί «έφεραν» την Τουρκία στην Κύπρο το 1955 (στην τριμερή συνάντηση Ελλάδας-Βρετανίας-Τουρκίας στο Λονδίνο). Οι Βρετανοί είχαν ανάμιξη στο πραξικόπημα κατά του Μακάριου στις 15 Ιουλίου 1974. Οι Βρετανοί έδωσαν το «πράσινο φως» για την τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974. Οι Βρετανοί αρνήθηκαν στον αείμνηστο πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κωνσταντίνο Καραμανλή, να παράσχουν αεροπορική κάλυψη, εάν η Ελλάδα έστελνε στρατιωτική δύναμη στην Κύπρο για την απόκρουση της δεύτερης εισβολής. Οι Βρετανοί έγραφαν τα ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. για το Κυπριακό! Οι Βρετανοί κατέχουν σήμερα έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχουν στρατιωτικές βάσεις. Οι Βρετανοί έκαναν την «μοιρασιά» με τους Τούρκους, για να συνεχιστεί το αποικιοκρατικό καθεστώς στην μαρτυρική μεγαλόνησο.
-Σήμερα υπάρχει μία εξαιρετική πολιτική συγκυρία. Η διακυβέρνηση Donald Trump στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής απεχθάνεται τα καθεστώτα στην Μεγάλη Βρετανία και τον Ο.Η.Ε. Η διακυβέρνηση Donald Trump θεωρεί αξιόπιστο εταίρο και σύμμαχο στην νοτιοανατολική Μεσόγειο θάλασσα τον ελληνισμό στην Ελλάδα και την Κύπρο. Είναι η μεγάλη ευκαιρία, λοιπόν, για να ξεκουμπιστούν από την Κύπρο οι Βρετανοί και οι Τούρκοι! Και οι Αμερικανοί μπορούν να ασκήσουν την πίεση στους Βρετανούς και τους Τούρκους. Δεν θα το μετανιώσουν.
-Όμως, χρειάζεται αλλαγή διακυβέρνησης στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Εάν θέλουν η Ελλάς και η Κυπριακή Δημοκρατία, οι Η.Π.Α. θα ακολουθήσουν. Όπως «ακολούθησε» ο Χένρι Κίσινγκερ το Λονδίνο την δεκαετία του 1970.
