-Απορεί ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Καβάλας, Γιάννης Παναγιωτίδης, πως η κεντρική διοίκηση ζητάει από μία (μικρομεσαία) επιχείρηση που έχει οικονομική ζημία, να καταβάλλει φόρο στο κράτος με βάση ένα «αντικειμενικό» κριτήριο φορολόγησης. Γιατί, άραγε, απορεί ο φίλτατος πρόεδρος του Επιμελητηρίου;
-Είναι η πολιτική που εφάρμοζε η οθωμανική διοίκηση απέναντι στους υπηκόους των κατακτημένων επαρχιών της αυτοκρατορίας. Τα λεγόμενα «βιλαέτια». Το οθωμανικό καθεστώς, για να επιβάλλει την υποταγή στους υπηκόους της αυτοκρατορίας, χρησιμοποίησε ως εργαλείο την φορολογία τους. Υπήρχαν οι τακτικοί και οι έκτακτοι φόροι, που βασίζονταν στον ισλαμικό θρησκευτικό νόμο, την «Σαρία» και επιβάλλονταν στους αλλόθρησκους. Παραδείγματος χάριν, οι χριστιανοί γεωργοί κατέβαλαν έναν ετήσιο φόρο γης, τον «Ισπσέ», για την «ακίνητη» περιουσία τους. Όπως οι Έλληνες και οι Ελληνίδες πληρώνουν σήμερα τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) για την ακίνητη περιουσία.
-Επίσης, οι χριστιανοί γεωργοί κατέβαλαν τον φόρο «Δεκάτη», ήταν ο πιο διαδεδομένος έγγειος φόρος. Αφορούσε την γεωργική παραγωγή και συγκεκριμένα το 1/10 αυτής, το οποίο παρέδιδαν στην οθωμανική διοίκηση. Ακόμα κι αν για κάποια αιτία είχαν χαμηλή, ή καθόλου παραγωγή το έτος!
-Πέρασαν αρκετοί αιώνες, από την διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά και 96 έτη από την (επίσημη) ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, του «ψηφιακού μετασχηματισμού» της δημόσιας διοίκησης και της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά η κεντρική διοίκηση στην Ελλάδα λειτουργεί με ίδια λογική της οθωμανικής διοίκησης απέναντι στους υπηκόους του κράτους. Η χώρα αντιμετωπίζεται ως «βιλαέτι» και ο πρωθυπουργός είναι ο «μεγάλος βεζύρης», δηλαδή ο κορυφαίος στην διοικητική οργάνωση!
-Οι πολίτες και συγκεκριμένα οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες θεωρούνται τα «υποζύγια», τα οποία οφείλουν με τον φόρο τους, να συντηρούν τον κρατικό μηχανισμό και τους κρατικοδίαιτους εκπροσώπους του. Τον οικονομικό πλούτο που παράγει ο ιδιωτικός τομέας, τον απομυζεί το (αδηφάγο) σύστημα των σημερινών κοτζαμπάσηδων.
-Όπως δεν ενδιέφερε την οθωμανική διοίκηση αν ο γεωργός δεν είχε παραγωγή ένα έτος, επειδή οι καιρικές συνθήκες ήταν αντίξοες, έτσι και την κυβέρνηση στην Ελλάδα, σήμερα, δεν την ενδιαφέρει αν ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας είχε, για κάποιο λόγο, οικονομική ζημία. Ο φόρος προς το κράτος πρέπει να καταβληθεί!
-Και το «αντικειμενικό» κριτήριο φορολόγησης, δεν αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Είναι το «εργαλείο» επιβολής της εξουσίας απέναντι στους υπηκόους. Όπως στην οθωμανική περίοδος κατοχής, οι υπήκοοι που δεν πλήρωναν τον φόρο τους τιμωρούνταν, παραδειγματικά, για απειθαρχία προς το καθεστώς, έτσι και επιχειρηματίες που δεν καταβάλλουν τον «αντικειμενικό» φόρο, έχουν επιπτώσεις από την κεντρική διοίκηση.
-Εμείς απορούμε με τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Καβάλας, γιατί δεν στέλνει μία επιστολή προς τον υπουργό οικονομικών και τον πρωθυπουργό, στην οποία θα ξεκαθαρίζει πως αν η κεντρική διοίκηση συνεχίσει να αντιμετωπίζει τους επιχειρηματίες, κυρίως τους μικρομεσαίους, ως υπηκόους σε «βιλαέτι», στις ερχόμενες εθνικές εκλογές, η κυβέρνηση και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, θα καταποντιστούν από τον επιχειρηματικό κόσμο. Έτσι απλά και σταράτα!
Υ.Γ. Ενώ ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Καβάλας απορεί για την εχθρική αντιμετώπιση των μικρομεσαίων επιχειρηματιών από την κεντρική διοίκηση, σπεύδει να υποδεχτεί (θερμά) τα κυβερνητικά στελέχη που έρχονται στην πόλη, όπως ο αναπληρωτής υπουργός αθλητισμού, Γιάννης Βρούτσης.
