Με ενθουσιασμό αναγγέλλει ο Φίλιππος προς τον φίλο του Ναθαναήλ, ότι: «Αυτόν που προανήγγειλε ο Μωυσής στον νόμο και οι προφήτες, τον βρήκαμε· είναι ο Ιησούς, ο γιός του Ιωσήφ από την Ναζαρέτ». Εκείνος, όμως, δεν σπεύδει να συμμερισθεί τον ενθουσιασμό του φίλου του. Έχει επιφυλάξεις. Πώς είναι δυνατό, αντιλέγει, από την Ναζαρέτ, μια πόλη η οποία δεν φημίζεται για το ποιόν των κατοίκων της, να έλθει ο Μεσσίας: «Μπορεί από την Ναζαρέτ να βγει τίποτα καλό;». Διατηρεί έντονη προκατάληψη, ο κατά τα άλλα αγαθός εκείνος Ισραηλίτης και η προκατάληψή του αυτή, τον κάνει να αμφιβάλλει για την είδηση του Φίλιππου. Έχει, όμως, την ετοιμότητα ο Φίλιππος, να του προσφέρει την πλέον πειστική απόδειξη: «Έλα και δες»! Και αυτό ακριβώς έγινε. Με την πρώτη κιόλας συνάντηση με τον Χριστό, ο Ναθαναήλ, που αμφέβαλε, πείθεται απόλυτα και ομολογεί απερίφραστα: «Διδάσκαλε, εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, εσύ είσαι ο βασιλιάς του Ισραήλ!».
Συνηθισμένο φαινόμενο η προκατάληψη, κυρίως στην θρησκευτική σφαίρα. Συναντούμε συχνά προκατειλημμένους εναντίον της χριστιανικής πίστης και ζωής. Αρνούνται εκ των προτέρων να δεχθούν οποιαδήποτε θεολογική συζήτηση και μιλούν καταφρονητικά για το Ευαγγέλιο και την χριστιανική διδασκαλία. Είναι δυνατό, ισχυρίζονται, στην εποχή μας να πιστεύουμε σε θεούς και δαίμονες; Αυτά -λένε- είναι αναχρονιστικά, δεν συμβαδίζουν με την επιστημονική γνώση και την τεχνολογική εξέλιξη, είναι μία ουτοπία! Έτσι μιλούν, συνήθως, οι προκατειλημμένοι, κάθε εποχής, στρεφόμενοι κατά της Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας.
Μία απάντηση, όμως, την οποία διαβάζουμε στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, θα ήταν δυνατό να τους προβληματίσει: «Έλα και δες»! Μην αποφαίνεσαι επιπόλαια, γνώρισε, μελέτησε αμερόληπτα και κυρίως, ζήσε και ακολούθησε τις χριστιανικές αρχές. Πράξε αυτό που αναφέρει ο προφήτης Δαυίδ στους ψαλμούς του: «Γεύσασθε καί ἴδετε, ὅτι Χριστός ὁ Κύριος», δηλαδή «Δοκιμάστε προσωπικά και θα πεισθείτε, ότι ο Κύριος είναι αγαθός και ευεργετικός» (Ψαλ. Λγ’, 9).
Ο Μέγας Βασίλειος ερμηνεύει τον στίχο αυτό, υπογραμμίζοντας ότι: «όπως το μέλι, όσο και με τα λόγια το παρατηρήσεις, πως είναι καλό και γλυκό, δεν μπορείς να το καταλάβεις, αν δεν το γευθείς, έτσι συμβαίνει κι εδώ. Δεν μπορείς να νοιώσεις την χρηστότητα του ουράνιου λόγου, αν δεν βασανίσεις με το νου σου τα δόγματα της αλήθειας και αν δεν αποκτήσεις προσωπική πείρα της χρηστότητας του Κυρίου. Η γεύση είναι μία εμπειρία. Και η γεύση του Χριστού είναι θεϊκή, πνευματική εμπειρία». Αυτή είναι η εμπειρία της αληθινής Ζωής, την οποία γεύονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο· μία εμπειρία, η οποία εκκινεί από εδώ, την παρούσα ζωή και πορεύεται στην αιωνιότητα.
Δύο στοιχεία της χριστιανικής μας ταυτότητας, η ορθόδοξή μας Πίστη και η ορθόδοξή μας Παράδοση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια, ελκύουν το παγκόσμιο ενδιαφέρον, διαλύουν προκαταλήψεις και επιφυλάξεις και δημιουργούν τα εχέγγυα για να βιώσει ο άνθρωπος και όλη η δημιουργία την εμπειρία της αληθινής Ζωής. Η σημερινή πανηγυρική ημέρα της Κυριακής της Ορθοδοξίας, υπενθυμίζει αλλεπάλληλους διωγμούς -αιματηρούς και ιδεολογικούς- με στόχο την Εκκλησία, όπως και τις εναντίον της προκαταλήψεις. Όμως, υπενθυμίζει και τις νίκες και τον θρίαμβο της Εκκλησίας του Χριστού, της οποίας μέλη είναι όλοι όσοι πίστεψαν και βίωσαν την διδασκαλία του Αναστάντα Κυρίου, αναζήτησαν και γεύθηκαν τις πνευματικές εμπειρίες της αληθινής Ζωής.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ., αρχιμανδρίτης Ευάγγελος Υφαντίδης
