-Σεβόμαστε την ιστορία κάθε αθλητικού συλλόγου στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τους φιλάθλους που έχει, είτε είναι μεγάλος ο αριθμός, είτε μικρότερος. Ωστόσο, στην βόρεια Ελλάδα βιώνουμε μία «ποδοσφαιρική δικτατορία», που δεν επιτρέπει ιστορικά σωματεία να ορθοποδήσουν και να φτάσουν, γιατί όχι, να κατακτήσουν τίτλους, όπως πέτυχε το περασμένο Σάββατο 25 Απριλίου 2026 στον Βόλο, στο «Πανθεσσαλικό» στάδιο, ο Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου (Ο.Φ.Η.) από το Ηράκλειο Κρήτης. Ποιος υγιώς σκεπτόμενος φίλαθλος δεν χάρηκε με την επιτυχία του Ο.Φ.Η.; Γιατί, όμως, ο Ο.Φ.Η. κατέκτησε πάλι το τρόπαιο μετά από 40 έτη: Γιατί στην βόρεια Ελλάδα, πλην των σωματείων της Θεσσαλονίκης, να έχει κατακτήσει το κύπελλο Ελλάδας μόνο η ομάδα της Καστοριάς το μακρινό έτος του 1980;
-Η βόρεια Ελλάδα είναι γεωγραφικά το μεγαλύτερο διαμέρισμα της χώρας. Και μία περιοχή που ανέδειξε δυνατά σωματεία και ποδοσφαιριστές που διακρίθηκαν στο ελληνικό και διεθνές ποδόσφαιρο. Και συνεχίζει να «παράγει» ποδοσφαιριστές με ταλέντο, αλλά τα ιστορικά σωματεία είναι σε κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Μεταξύ αυτών των σωματείων είναι και ο Αθλητικός Όμιλος «Καβάλα», που μετά από την αποβολή του από το πρωτάθλημα της Super League το καλοκαίρι του 2011 δέχεται ένα ανελέητο «κυνηγητό» από το ποδοσφαιρικό κατεστημένο στην βόρεια Ελλάδα, το οποίο εγκατέστησε ο ιδιοκτήτης της Ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας Π.Α.Ο.Κ., Ιβάν Σαββίδης.
-Ο σκοπός του είναι, να κυριαρχήσει απόλυτα στο αγωνιστικό και κυρίως στο οπαδικό κομμάτι, προκειμένου να συναγωνιστεί, σε διάρκεια ετών, τα μεγάλα σωματεία της Αθήνας και του Πειραιά, τα οποία έχουν την «μερίδα του λέοντος» στην υπόλοιπη Ελλάδα. Πριν την έλευση του Ιβάν Σαββίδη στην Θεσσαλονίκη, ο Π.Α.Ο.Κ. δυσκολευόταν πολύ όχι μόνο να συναγωνιστεί τον Ολυμπιακό Πειραιώς, τον Παναθηναϊκό, την Α.Ε.Κ., αλλά και τα δυνατά σωματεία της Θεσσαλονίκης (Άρη, Ηρακλή) και της βόρειας Ελλάδας. Έτσι, έμεινε μακριά από κατακτήσεις τίτλων για αρκετά έτη. Ο πρώτος στόχος, λοιπόν, του «καθεστώτος» Ιβάν Σαββίδη, ήταν να κυριαρχήσει ο Π.Α.Ο.Κ. στην Μακεδονία, την Θράκη, αλλά και την Ήπειρο και την Θεσσαλία.
-Θα τολμήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο «γενοκτονία», αν και είναι σοβαρός, γιατί αποτυπώνει την κατάσταση που επικράτησε. Στην βόρεια Ελλάδα έχει γίνει «ποδοσφαιρική γενοκτονία» σε βάρος των ιστορικών σωματείων της περιφέρειας, τα οποία υπέστησαν και σημαντική «αφαίμαξη» σε φιλάθλους. Λόγω της υποχρεωτικής και πολυετούς καθήλωσης των σωματείων αυτών στις χαμηλές κατηγορίες, δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν νέες γενιές φιλάθλων. Οι νέοι άνθρωποι μεγάλωσαν μέσα στο καθεστώς κυριαρχίας του Π.Α.Ο.Κ., είδαν τις επιτυχίες του συγκεκριμένου συλλόγου και ταυτίστηκαν οπαδικά μαζί του. Κάτι που δεν συνέβη με τον Ο.Φ.Η., την Α.Ε. Λάρισα, ακόμα και με τον Π.Α.Σ. Γιάννινα.
-Η «ποδοσφαιρική δικτατορία» του Π.Α.Ο.Κ. είναι μάστιγα για το ποδόσφαιρο στην βόρεια Ελλάδα. Εν τω μεταξύ, στις επαγγελματικές κατηγορίες θα αυξάνεται ο αριθμός σωματείων από τις «γειτονιές» της Αθήνας, όπως η Κηφισιά, η Καλλιθέα, η Ηλιούπολη, το Μαρκόπουλο, το Αιγάλεω. Ενώ πόλεις από την βόρεια Ελλάδα, όπως η Αλεξανδρούπολη, η Κομοτηνή, η Ξάνθη, η Καβάλα, η Δράμα, η Βέροια, η Κατερίνη, δεν έχουν εκπροσώπηση.
-Επίσης, η «ποδοσφαιρική δικτατορία» του Π.Α.Ο.Κ. έχει αλώσει συνειδήσεις παραγόντων του αθλήματος, αλλά και τοπικών αρχόντων, που δεν στηρίζουν τα αθλητικά σωματεία τα οποία είναι κομμάτι των τοπικών κοινωνιών. Εδώ ταιριάζει, νομίζουμε, η ρήση του Νίκου Κεχαγιά, προπονητή του «Νέστου» Χρυσούπολης, ο οποίος είπε απογοητευμένος και θυμωμένος: «Καληνύχτα ελληνικό ποδόσφαιρο»!
