Υπάρχει μία γνωστή φράση για τον πλούτο: η πρώτη γενιά τον δημιουργεί, η δεύτερη τον διατηρεί και η τρίτη τον χάνει. Δεν ισχύει πάντα. Όμως, πίσω από αυτή την φράση υπάρχει μία σημαντική αλήθεια: δεν αρκεί να κληροδοτήσεις περιουσία. Πρέπει να μεταφέρεις και την γνώση για το πώς δημιουργείται και πώς διατηρείται.
Όποιος έχει χτίσει μόνος του μία περιουσία γνωρίζει την δουλειά, τα λάθη, τις θυσίες και την υπομονή που χρειάστηκαν. Η επόμενη γενιά πολλές φορές βλέπει μόνο το αποτέλεσμα: το σπίτι, το χαρτοφυλάκιο, την επιχείρηση, ή την οικονομική ασφάλεια. Γι’ αυτό η οικονομική παιδεία πρέπει να ξεκινά νωρίς, μέσα από απλές καθημερινές αποφάσεις.
Ένα παιδί δεν χρειάζεται να γνωρίζει πώς να αναλύει μία εταιρεία. Αρκεί αρχικά να καταλάβει ότι τα χρήματα μπορούν να καταναλωθούν, να αποταμιευτούν, ή να επενδυθούν. Αν, για παράδειγμα, αγοράζει μία κονσόλα παιχνιδιών, μπορεί παράλληλα να μάθει ότι πίσω από το προϊόν υπάρχει μία επιχείρηση που δημιουργεί έσοδα και κέρδη. Έτσι, αρχίζει να βλέπει την οικονομία όχι μόνο ως καταναλωτής, αλλά και από την πλευρά του ιδιοκτήτη.
Ένας απλός κανόνας είναι να υπάρχει πάντα ένα αντίβαρο στην κατανάλωση. Δεν χρειάζεται κάθε ευρώ που ξοδεύεται να επενδύεται και δεύτερη φορά. Χρειάζεται όμως να υπάρχει ισορροπία. Η σωστή ερώτηση δεν είναι μόνο: «Μπορώ να το αγοράσω;». Αλλά και: «Μπορώ να το αγοράσω, χωρίς να σταματήσω να χτίζω το οικονομικό μου μέλλον;».
Ο πλούτος σπάνια δημιουργείται από μία μεγάλη απόφαση. Συνήθως δημιουργείται από πολλές μικρές, σωστές αποφάσεις που επαναλαμβάνονται για χρόνια. Τα χρήματα, τα ακίνητα και οι μετοχές μπορούν να κληρονομηθούν. Αν όμως θέλουμε ο πλούτος να διατηρηθεί από γενιά σε γενιά, πρέπει μαζί με την περιουσία να μεταφέρουμε και τον τρόπο σκέψης που την δημιούργησε. Γιατί, η πιο πολύτιμη κληρονομιά μπορεί να μην είναι το ίδιο το χρήμα, αλλά η ικανότητα να το διαχειρίζεσαι, να το προστατεύεις και να το αυξάνεις.
