-Προ ημερών, ο περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς, υπέγραψε την ένταξη έντεκα (11) έργων που αφορούν στην αναβάθμιση δημοτικών αθλητικών εγκαταστάσεων στο Περιφερειακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Αττικής 2026-2030. Η δαπάνη των έργων ανέρχεται σε 15,5 εκατομμύρια ευρώ. Από το χρηματικό αυτό ποσό, θα διατεθούν 5 εκατομμύρια ευρώ, για την κατασκευή κλειστού βιοκλιματικού κολυμβητηρίου (με πισίνα πέντε διαδρομών) στον Δήμο Αγίας Βαρβάρας.
-Αναρωτιόμαστε, γιατί η δημοτική Αρχή του Δήμου Καβάλας δεν υποβάλλει πρόταση στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, για την χρηματοδότηση της ανακαίνισης και επαναλειτουργίας του ανοιχτού κολυμβητηρίου; Αν ο Θόδωρος Μουριάδης δεν θέλει να λειτουργήσει το κολυμβητήριο, ας καταθέσει μόνο το αίτημα στην Περιφέρεια, για να υλοποιήσει το έργο η επόμενη δημοτική Αρχή. Και να αναλάβει εκείνη την ευθύνη για την διαχείρισή του. Δεν ζητάμε από τον Θόδ. Μουριάδη να βάλει τα χρήματα από την τσέπη του. Ούτε να δανειστεί χρήματα για να κάνει το έργο. Να αφήσει για «προίκα» στην επόμενη δημοτική Αρχή την πρόταση για την χρηματοδότηση του έργου από την Περιφέρεια, του ζητάμε.
-Από την μία πλευρά, ο Θόδ. Μουριάδης διεκδικεί για τον Δήμο Καβάλας όλη την χερσαία ζώνη του λιμανιού «απόστολος Παύλος», πήρε ψήφισμα από το δημοτικό συμβούλιο για το «Μονόπετρο», αλλά απαξιώνει το ανοιχτό κολυμβητήριο. Αυτό λέγεται εμμονή. Και οι άνθρωποι που διακατέχονται από εμμονές, δεν είναι κατάλληλοι να διοικούν γενικώς. Κάθε φορά που θα περνάμε από το εγκαταλελειμμένο κολυμβητήριο, θα έχουμε την ίδια ντροπή για την απαράδεκτη εικόνα και τον ίδιο θυμό, για την εμμονή του Θόδ. Μουριάδη. Όταν θα έρθει η ημέρα των δημοτικών εκλογών και αν είναι πάλι υποψήφιος δήμαρχος, θα δείξουμε κι εμείς «εμμονή» στην κάλπη αποδοκιμάζοντάς τον! Δεν πρόκειται για προσωπικό ζήτημα, αλλά πρέπει να απορρίπτουμε τα άτομα που εμποδίζουν την πρόοδο της Καβάλας.
-«Να απορρίψεις τον δήμαρχο για ένα παλιό κολυμβητήριο;», θα ρωτήσετε. Το ανοιχτό κολυμβητήριο, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αλαζονικής διοίκησης του Δήμου Καβάλας. Μπορείτε να προσθέσετε κι άλλες περιπτώσεις. Η επαναλειτουργία του ανοιχτού κολυμβητηρίου δεν είναι οικονομικό ζήτημα. Κι αυτό φάνηκε από την εύρεση χρηματοδότησης, εννέα εκατομμυρίων ευρώ μάλιστα, για την «ενεργειακή αναβάθμιση» του κλειστού γυμναστηρίου στο δημοτικό αθλητικό κέντρο «Αλεξάνδρα Δήμογλου». Του γυμναστηρίου που έκανε ρεζίλι, πάλι, την πόλη, στους αγώνες προετοιμασίας που έδωσε η ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών των «Πανθήρων» με την βουλγαρική ομάδα Montana και τον Π.Α.Ο.Κ., επειδή δεν λειτουργούσε ο κλιματισμός!
-Ο Θόδ. Μουριάδης, επομένως, βρίσκει την «άκρη» όταν και εκεί που θέλει. Αλλά, να του πούμε πως είναι υποκριτής, όταν σηκώνει το λάβαρο της επανάστασης, εναντίον του Οργανισμού Λιμένα Καβάλας και του Υπερταμείου, για να διεκδικήσει την χερσαία ζώνη του λιμανιού. Στην οποία βρίσκεται και το ανοιχτό κολυμβητήριο. Πιστεύει, μήπως, ότι θα «κατακτήσει» την χερσαία ζώνη και μετά, θα πραγματοποιήσει το σχέδιο που έχει, αν έχει σχέδιο, για το κολυμβητήριο;
