-Μπορείς να χωρίσεις μία γκαρσονιέρα σε δύο «ζώνες»; Να πει ο ένας: «Θα πάρω το υπνοδωμάτιο και το μπάνιο». Και ο άλλος: «Θα πάρω την κουζίνα και το καθιστικό». Πως γίνεται, λοιπόν, να χωριστεί σε «ζώνες» ένα νησί;
-Ακόμα και οι Βρετανοί, που είναι οι «εμπνευστές» των δύο ξεχωριστών κοινοτήτων στην Κύπρο και οι θιασώτες της διχοτόμησης του νησιού, δεν δέχτηκαν το αίτημα της Τουρκίας για δύο «ζώνες» την δεκαετία του 1950. Βρισκόταν στην κορύφωσή του, τότε, ο απελευθερωτικός αγώνας των Κυπρίων από την βρετανική αποικιοκρατία. Τότε, οι Βρετανοί «επινόησαν» τον όρο «δικοινοτικός», για να προστατέψουν, δήθεν, τους κατοίκους με τουρκική καταγωγή. Στην ουσία ήταν απόγονοι των Ελλήνων εξισλαμισμένων κατά την οθωμανική κατοχή στο νησί. Οι Βρετανοί, επίσης, ήθελαν να «βάλουν στο παιχνίδι» και την Τουρκία, αφού έβλεπαν να κλονίζεται η κυριαρχία τους στην αποικία. Αλλά, η πονηρή, πάντα, Τουρκία, εκτός από τις δύο κοινότητες, ζήτησε και τις δύο «ζώνες», αφού απέβλεπε στην δημιουργία ενός ομόσπονδου κρατιδίου πάνω στο νησί, το οποίο θα ήλεγχε πλήρως.
-Όπως ελέγχεται, πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, το βόρειο τμήμα της Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η λεγόμενη βόρεια Ιρλανδία είναι τεχνητό κρατίδιο που δημιούργησαν, ποιοι άλλοι(;), οι Βρετανοί το 1920. Είχε προηγηθεί η μεταφορά εποίκων από την Μεγάλη Βρετανία (Σκωτία, Αγγλία) στο βόρειο τμήμα της Ιρλανδίας, οι οποίοι ήταν προτεστάντες. Οι προτεστάντες αυτοί ήθελαν την «ένωση» της βόρειας Ιρλανδίας με το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Ιρλανδοί, ρωμαιοκαθολικοί στην πλειοψηφία, ήθελαν την ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο.
-Οι Βρετανοί, λοιπόν, μάλλον φοβήθηκαν την επεκτατική βουλιμία των Τούρκων και δεν δέχτηκαν τις δύο «ζώνες» στην Κύπρο. Δυστυχώς, κατάφεραν να πείσουν και την Ελλάδα, που είναι εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, για την ύπαρξη δύο ξεχωριστών κοινοτήτων. Και στο πρώτο Σύνταγμα της Κυριακής Δημοκρατίας, το οποίο επικυρώθηκε τον Αύγουστο του 1960, επιβλήθηκαν οι δύο κοινότητες ως «θεμέλιο» του Συντάγματος. Έτσι, οι Βρετανοί πίστεψαν ότι έβαλαν «ταφόπλακα» στην ιδέα των Ελλήνων για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, για την οποία έγινε ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. την περίοδο 1955-1959.
-Ακόμα και οι Αμερικανοί κατάλαβαν, από τότε, πως είναι αδύνατη η διχοτόμηση και η ομοσπονδοποίηση της Κύπρου. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν δύο κράτη, ή δύο ξεχωριστές ομόσπονδες οντότητες, πάνω στο ίδιο μικρό νησί, απάντησαν στους Βρετανούς. Όσον αφορά την εμπλοκή των Αμερικανών στο στρατιωτικό πραξικόπημα κατά του αρχιεπισκόπου Μακάριου και (εκλεγμένου) προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, είχε πολιτικό χαρακτήρα. Οι Αμερικανοί δεν ήθελαν, ούτε θέλουν, την διχοτόμηση της Κύπρου. Οι Βρετανοί «έδωσαν το πράσινο φως» στην Τουρκία να κάνει την εισβολή, με τον όρο η προέλαση της στρατιωτικής δύναμης να μη φτάσει μέχρι τις βρετανικές βάσεις.
-Πιστεύουμε πως αν εκδιωχθούν οι Βρετανοί από την Κύπρο, θα έρθει η δίκαιη λύση στο νησί. Οι Αμερικανοί πιστεύουν στην ανεξαρτησία της Κύπρου, αλλά όχι με την παρουσία Τούρκων στρατιωτών και εποίκων, ούτε με καθεστώς εγγυητριών δυνάμεων. Θέλουν την Κύπρο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας να είναι πολίτες της ευρωπαϊκής οικογένειας. Οι Βρετανοί επέλεξαν να μην ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Ιρλανδοί το αντίθετο και ευημερούν!
