Δεν καταλαβαίνουμε γιατί στην εισήγηση του θέματος για την αδελφοποίηση του Δήμου Καβάλας με τους Δήμους Αμμοχώστου και Λευκονοίκου, που βρίσκονται στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, πρέπει να υπάρχει η «ιστορική αναδρομή» στην εθνική τραγωδία του 1974 και στα γεωπολιτικά παιχνίδια, μεταξύ των ανταγωνιστριών δυνάμεων, πριν και μετά από την εισβολή της Τουρκίας, καθώς και την κατοχή εδάφους της νήσου επί 52 έτη.
Ο δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση», Χρήστος Ποτόλιας, εξέδωσε δελτίο Τύπου στο οποίο κάνει πολιτική τοποθέτηση, για να καταλήξει ότι θα υπερψηφίσει την εισήγηση της αδελφοποίησης! Πάλι καλά, που ο Χρ. Ποτόλιας δεν ζήτησε μαζί με την εισήγηση να σταλεί και ψήφισμα! Ο Χρ. Ποτόλιας, ακόμα κι όταν συμφωνεί, ή διαφωνεί, με την εισήγηση ενός θέματος στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, θέλει να «διαχωρίζει την θέση του» από τις άλλες παρατάξεις.
Όπως έκανε το Α.Κ.Ε.Λ. (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού), δηλαδή το «αδελφό» κόμμα του Κ.Κ.Ε. (Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας), στο δημοψήφισμα για το «σχέδιο Άναν» το 2004. Τότε, ο αείμνηστος πρόεδρος του Α.Κ.Ε.Λ., Δημήτρης Χριστόφιας, δήλωσε ότι: «Υπό τις παρούσες συνθήκες, το A.K.E.Λ. ψηφίζει «όχι». Κανένα στέλεχος του κόμματος δεν δικαιούται να επικαλείται την απόφαση της συνδιάσκεψης για να προπαγανδίσει υπέρ του «ναι». Αλλά διευκρίνισε ότι: «Το «όχι» του A.K.E.Λ. είναι διαφορετικό από αυτό που λένε διάφοροι ακροδεξιοί. Έχει διαφορά ουσίας, αρχής και φιλοσοφίας. Το «όχι» του A.K.E.Λ. είναι τέτοιο που οδηγεί σε αναβολή, ώστε να αποτρέψουμε την ανατίναξη στον αέρα μιας λύσης κατά την διάρκεια της εφαρμογής της, ακριβώς ένεκα της δράσης της ακροδεξιάς και στις δύο κοινότητες. Θέλουμε, αφού ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία θα εγγυώνται την εφαρμογή της λύσης, να εξασφαλίσουμε το «ναι» από την μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου, ώστε να «τσιμεντώνεται» η εφαρμογή μιας δύσκολης λύσης με τα αναγκαία πρακτικά μέτρα και εγγυήσεις, αλλά και με την βούληση του λαού και στις δύο κοινότητες».
Τέσσερα έτη αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2008, κατά την ανάληψη των καθηκόντων του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, δήλωσε από το βήμα της Βουλής των Αντιπροσώπων: «Ο στόχος της προεδρίας μας είναι, να πετύχουμε λύση δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική, που να τερματίζει την κατοχή και τον εποικισμό. Λύση που να καθιστά την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την ενότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και να αποκλείει τα όποια δικαιώματα στρατιωτικής επέμβασης στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας μας από ξένες δυνάμεις. Λύση που να επανενώνει το έδαφος, τον λαό, τους θεσμούς και την οικονομία της χώρας μας, στο πλαίσιο μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας».
Δηλαδή, το «όχι» του Α.Κ.Ε.Λ. στο «σχέδιο Άναν», το οποίο είχε βάση την «λύση» της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, ήταν «ναι» για να περάσει ο καιρός, να «χωνέψουν» οι ελληνοκύπριοι πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Και να έρθει νέο «σχέδιο», από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών που είναι ο «θεματοφύλακας» του διεθνούς Δικαίου(!), το οποίο θα πάρει την πλειοψηφία σε νέο δημοψήφισμα. Πέρασαν είκοσι και πλέον έτη, αλλά παρά την φιλότιμη προσπάθεια του Ο.Η.Ε. και του Α.Κ.Ε.Λ. να πείσουν τους ελληνοκύπριους, η «λύση» της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας δεν εφαρμόστηκε. ΕΥΤΥΧΩΣ!
Αν πρέπει, φίλτατε Χρ. Ποτόλια, να αναδειχτούν οι πραγματικοί υπαίτιοι της εθνικής τραγωδίας που έφερε τον διαμελισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας, πρέπει να αναδειχτεί και ο ύπουλος ρόλος του Α.Κ.Ε.Λ., που εργάζεται μεθοδικά για την επικύρωση της διχοτόμησης της Κύπρου, με την ύπαρξη δύο ομόσπονδων «συνιστώντων» κρατών και τον οριστικό διαχωρισμό των ελληνοκυπρίων και των τουρκοκυπρίων.
Αλγεινή εντύπωση προκαλεί σ’ εμάς, φίλτατε Χρ. Ποτόλια, ότι οι ομοϊδεάτες σου, στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι η «ακροδεξιά» είναι η αιτία που θα οδηγήσει στην «διζωνικότητα». Όμως, οι ομοϊδεάτες σου λένε «το μη χείρον βέλτιστον», δηλαδή από την διχοτόμηση (τα δύο κράτη) προτιμούν την διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία (τα δύο «συνιστώντα» κράτη)». Θα ήταν έντιμη η πολιτική στάση των ομοϊδεατών σου, αν έλεγαν ότι συμφωνούν με την γκετοποίηση, διότι γκετοποίηση είναι η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, των ελληνοκυπρίων και των τουρκοκυπρίων. Εκείνοι που αποκαλείτε «ακροδεξιοί» ζητούν την απελευθέρωση του κατεχόμενου εδάφους και πληθυσμού, εννοείται πως δεν αναφερόμαστε στους εποίκους από την Τουρκία, ώστε όλοι οι Κύπριοι πολίτες, να ζήσουν στην ενιαία και ευρωπαϊκή Κυπριακή Δημοκρατία. Όχι ως μέλη ξεχωριστών (εθνοτικών και θρησκευτικών) κοινοτήτων, αλλά όπως ζούνε οι Ορθόδοξοι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι στην Ελληνική Δημοκρατία.
Αναλυτικά η τοποθέτηση του Χρ. Ποτόλια είναι η ακόλουθη: «Μας προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι, στην εκτενή εισήγηση της διοίκησης για την αδελφοποίηση του Δήμου Καβάλας με τους κατεχόμενους Δήμους Αμμοχώστου και Λευκονοίκου, δεν γίνεται καμία αναφορά στις αιτίες και στους υπεύθυνους της κυπριακής τραγωδίας. Ούτε καν η λέξη Τουρκία αναφέρεται στην εισήγηση, σαν να μην είναι η σύμμαχος μας στο ΝΑΤΟ Τουρκία, που εδώ και 52 χρόνια, με τις ευλογίες Η.Π.Α., ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατέχει την Κύπρο. Σαν να είναι η κατοχή φυσικό φαινόμενο.
Θεωρούμε ότι μόνο μέσα από την ανάδειξη των πραγματικών αιτίων του Κυπριακού, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για λύση απέναντι στην κατοχή και στα διαχρονικά προβλήματα του κυπριακού λαού. Σε αυτή την κατεύθυνση, θα μπορούσε να συμβάλει και η συγκεκριμένη αδελφοποίηση, ώστε να υπηρετεί έμπρακτα τον στόχο που αναφέρεται και στην εισήγηση της διοίκησης: «…για ενιαία Κυπριακή Δημοκρατία». Βαρύτατες ευθύνες έχουν διαχρονικά όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, οι οποίες δεν προχώρησαν, ούτε καν στο πλήρες άνοιγμα του λεγόμενου «Φακέλου της Κύπρου». Αυτό δεν γίνεται τυχαία. Μία σε βάθος εξέταση, θα αποδείκνυε ότι ολόκληρη η ιστορία του Κυπριακού ζητήματος εδώ και αρκετές δεκαετίες, δεν είναι τίποτε άλλο από τις επιδιώξεις των Η.Π.Α., Μεγάλης Βρετανίας, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ένωσης, να εντάξουν την Κύπρο στα γενικότερα γεωστρατηγικά τους σχέδια στην Μεσόγειο, στην Μέση και Εγγύς Ανατολή, περιοχές τεράστιας γεωστρατηγικής και ενεργειακής σημασίας.
Σ’ αυτή την υπόθεση, ενεργητικό και αρνητικό ρόλο διαδραμάτισαν και διαδραματίζουν οι αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας και οι αστικές κυβερνήσεις, κοινοβουλευτικές και ανοιχτά δικτατορικές. Οι ανταγωνισμοί και οι σχεδιασμοί αυτοί σημάδεψαν τόσο την περίοδο πριν από την τουρκική εισβολή και κατοχή του 38% της Κύπρου, όσο και τις μετέπειτα εξελίξεις, όσο και τις πιο πρόσφατες. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποτελούν το σχέδιο Ανάν, που απορρίφθηκε από τον κυπριακό λαό, αλλά και οι μεταγενέστερες συζητήσεις που κινούνται στην λογική των «δύο συνιστώντων κρατών», δηλαδή σε κατεύθυνση συνομοσπονδιοποίησης και ουσιαστικής διχοτόμησης.
Αποτέλεσμα αυτών των ανταγωνιστικών σχεδιασμών, είναι και η τουρκική εισβολή και κατοχή του 38% της Κύπρου, που κατέστησε τους Δήμους Αμμοχώστου και Λευκονοίκου απομονωμένους, υπό κατοχή.
Χαιρετίζουμε τον πολύχρονο αγώνα του κυπριακού λαού, που ενιαία αντιπαλεύει τον εθνικισμό και την γκετοποίηση, που προκαλούν η «διζωνικότητα» και τα δύο «συνιστώντα κράτη». Αγώνας που εκφράζει την αναγκαιότητα της ενιαίας οργάνωσης και κοινής πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων της Κύπρου, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Λατίνων και Μαρωνιτών. Συμπαραστεκόμαστε στον κυπριακό λαό, που παλεύει για Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, χωρίς ξένες βάσεις και στρατούς, χωρίς προστάτες. Με αυτό το σκεπτικό υπερψηφίζουμε την αδελφοποίηση».
Υ.Γ. Θα δούμε το Κ.Κ.Ε. να διοργανώνει πορεία και διαμαρτυρία έξω από την πρεσβεία της Τουρκίας κατά της εισβολής και κατοχής στην Κύπρο; Πέρασαν σχεδόν 52 έτη!
