Από τον δήμαρχο Άργους και τα σχόλιά του όσον αφορά τη φονική καταδίωξη ατόμου με αναπηρία, μέχρι την δήμαρχο Κασσάνδρας και το δυστύχημα του 2024 στο λούνα παρκ Πευκοχωρίου, από τη φονική μη υλοποίηση ακόμη και σήμερα της σύμβασης 717, από το πανόραμα διαφθοράς που ήρθε στην επιφάνεια με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επανερχόμαστε πάλι όπως είχαμε κάνει και με παλαιότερες δημοσιεύσεις (2019, 2018), στο θέμα και την αναγκαιότητα επιμόρφωσης των αιρετών. Πολλοί θα πουν «δεν είναι θέμα γνώσης, αλλά βούλησης», ή «ξέρουν αλλά δεν θέλουν». Εμείς ανταπαντούμε ως εξής: όσοι έχουν γνώση του αντικειμένου, μπορεί να θέλουν, μπορεί και να μην θέλουν. Όσοι δεν έχουν γνώση, αποκλείεται να θελήσουν, ή να υλοποιήσουν οτιδήποτε έγκαιρα, εμπρόθεσμα και σωστά. Επίσης, δεν ξέρουμε τι θέλουν οι άλλοι. Ξέρουμε σίγουρα ότι σε καμία στιγμή το παρόν πολιτειακό σύστημα δεν προβλέπει κανένα είδος υποχρεωτικής ενιαίας επιμόρφωσης για τα πολιτικά πρόσωπα: τι δουλειά θα κάνουμε τελοσπάντων βρε παιδιά;
Η χώρα έχει πολλαπλά προβλήματα. Να δεχτούμε ότι κάποια είναι θέμα διαφθοράς, εκούσιας απροθυμίας λόγω συμφερόντων, ενεργητικής και παθητικής δωροδοκίας κ.λπ., αλλά και κάποια είναι σίγουρα θέμα γνώσης-άγνοιας. Πειράζει να λυθούν όσα είναι θέμα γνώσης; Πειράζει να βελτιωθούν τα πράγματα κατά 20%; Για όσους είναι καινούριοι στο θέμα, επιμόρφωση αιρετών εννοούμε μετά την εκλογή και πριν την ανάθεση πολιτικού έργου (προφανώς και πριν την καταβολή του πρώτου μισθού), τα αιρετά πρόσωπα να περνούν διαδικασία επιμόρφωσης/αξιολόγησης, όπως π.χ. ο ΑΣΕΠ, ή όπως ο διαγωνισμός ασκούμενων δικηγόρων, ή όπως το δίπλωμα οδήγησης πριν πάρει κανείς το τιμόνι και όποιον πάρει ο Χάρος.
Είναι αρχαία, αρχαιότατη, η κατεύθυνση που υποδεικνύει επιμόρφωση και προετοιμασία των ηγετικών ομάδων. Να ξέρουν τι έχουν να κάνουν. Να ξέρουν τι προβλέπει η νομοθεσία για τον πολιτικό τους ρόλο. Αυτή η κατεύθυνση απορρέει ευθέως από τον επιμερισμό έργου σε μία κοινότητα. Τι είναι όμως ο επιμερισμός έργου;
Το σκεπτικό αφορά μία συλλογική πολιτική κατεύθυνση που δεν βλέπουμε να εκπροσωπείται, δεν ακούγεται και δεν υποστηρίζεται, ούτε επιδιώκεται από κάποιον κομματικό χώρο αυτή τη στιγμή. Η κατεύθυνση αυτή συνδέεται με την αποσαφήνιση του πολιτικού έργου σε κάθε πολιτικό ρόλο και την κατάλληλη προετοιμασία κάθε αιρετού προσώπου πριν αναλάβει το πολιτικό έργο. Τα ερωτήματα είναι: ποιό είναι το αντικείμενο της πολιτικής και πώς μία κοινότητα θα εξασφαλίσει ότι τα άτομα και οι ομάδες που αναλαμβάνουν το πολιτικό έργο, θα μπορέσουν να το πραγματοποιήσουν κατά το δυνατόν με επιτυχία. Περιγραφικά ο πολιτικός ρόλος, ο ρόλος δηλαδή του πολιτικού προσώπου, προκύπτει μέσα από την έννοια και την πρακτική επιμερισμού του κοινωνικού έργου.
Κάθε μικρό και μεγάλο εγχείρημα, όταν μία μικρή, ή μεγαλύτερη ομάδα, ή ένα σύνολο ανθρώπων θέλει να το υλοποιήσει, χρειάζεται, ή ευνοείται από τον επιμερισμό έργου. Τι είναι ο επιμερισμός έργου; Όταν για παράδειγμα οργανώνει μία παρέα εκδρομή, ή ένα σχολείο μία γιορτή, ή όταν μία κοινότητα οργανώνει μία επίθεση –μεταφορική, ή κυριολεκτική- σε γειτονική κοινότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις βλέπουμε συνήθως πόσοι είμαστε, τι θέλουμε να γίνει, πώς θα γίνει και ποιός θα κάνει τι. Δηλαδή, πόσοι ρόλοι θα χρειαστούν και ποιοί θα τους αναλάβουν.
Παραπλήσια λειτουργούν οι ποδοσφαιρικές ομάδες (αμυντικοί, επιθετικοί, μέσοι, τερματοφύλακες κ.ά.), παραπλήσια λειτουργούν οι χορωδίες και οι ορχήστρες, οι θεατρικές ομάδες, οι επιχειρήσεις και τα εργοστάσια. Παραπλήσια λειτουργεί και κάθε ιδιωτική, ή δημόσια υπηρεσία, κάθε επάγγελμα και συλλογικά οι κοινότητες και συλλογικά ένα οργανωμένο κοινωνικό σύνολο, μία πολιτεία.
Στο επίπεδο της πολιτείας, δηλαδή του οργανωμένου κοινωνικού συνόλου, από τον επιμερισμό έργου προκύπτουν οι ρόλοι των συντονιστικών ομάδων, δηλαδή των πολιτευτών, των πολιτικών προσώπων και βάσει του συντάγματος και της μορφής του πολιτεύματος, ο ρόλος των αιρετών προσώπων. Σε αντίθεση όμως με κάθε άλλο μικρό, ή μεγάλο κοινωνικό έργο, επάγγελμα, λειτούργημα, για την ανάθεση του πολιτικού έργου δεν προβλέπει το πολίτευμα καμία υποχρεωτική και ενιαία εκπαίδευση στους αιρετούς, αφού εκλεγούν και πριν αναλάβουν τα ασαφή πάντα καθήκοντά τους. Επισημαίνουμε και με αυτή την ευκαιρία πόσο σοβαρό είναι ότι εκ των πραγμάτων το πολιτικό έργο είναι ασαφές (άρα το πολίτευμα αφήνει τεράστια περιθώρια ελευθερίας) και ως αποτέλεσμα δεν υπάρχει καμία προβλεπόμενη προετοιμασία και ενημέρωση προς τα άτομα που εκλέγονται, όσον αφορά τι ακριβώς έχουν να κάνουν. Τουλάχιστον όχι επίσημα και φανερά.
Η αποσαφήνιση του έργου κάθε πολιτικού ρόλου, η συγκέντρωση των αρμοδιοτήτων σε ένα συνοπτικό και εύληπτο σώμα γνώσης (π.χ. βιβλίο, τι λέει ο νόμος όσον αφορά τις αρμοδιότητες βουλευτών, υπουργών, δημάρχων κ.ά.), θα είναι εκτιμούμε βοηθητική και θα επιφέρει σύμπνοια στο πολιτικό σώμα. Γιατί εκεί που δεν ενώνει η γνώση, διαιρεί ακόμη και ο ζήλος. Ακόμη και όταν είναι όλοι καλοπροαίρετοι και αθώοι.
Το έργο των συντονιστικών ομάδων, το πολιτικό έργο δηλαδή σε μία κοινότητα, είναι το σπουδαιότερο και το δυσκολότερο έργο, γιατί σε αυτό βασίζονται όλα τα υπόλοιπα κοινωνικά έργα, αλλά και η ασφάλεια της πολιτείας και η ίδια η ύπαρξη και συνέχεια των κοινοτήτων.
Καταληκτικά, για τη δημοφιλή εστίαση στην «ευθύνη του ψηφοφόρου» και του «εκλογικού σώματος», να πούμε ότι όλοι ξέρουμε να κλωτσάμε τον θεσμικά ασθενέστερο. Η συστηματική μετάθεση ευθυνών στους υποτιθέμενους ψηφοφόρους, που δεν είναι και ενιαία ομάδα με ενιαία βούληση, είναι ένα πονηρό και επικίνδυνο ιδεολόγημα που αποβλέπει να επιμερίσει και να ανωνυμοποιήσει τις ευθύνες. Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμα. Τα πολιτικά πρόσωπα είναι υπεύθυνα να φέρουν σε πέρας έγκαιρα και σωστά ό,τι υπόσχονται, ό,τι δηλαδή «επαγγέλλονται» (επαγγέλλομαι θα πει υπόσχομαι, πβ. Γη της Επαγγελίας). Μέχρι να αρχίσει να επιδιώκεται αυτή η κατεύθυνση, η επιμόρφωση αιρετών, πραγματικά είναι δύσκολο να περιοριστεί η άσχημη εικόνα που δίνει η χώρα, ως εκλογιμοφανής φαυλοκρατορία. Τα πολιτικά πρόσωπα και οι πολιτικοί χώροι είναι χρήσιμο να βοηθηθούν προς μία μελλοντική έστω κατεύθυνση, που κρίνουμε όμως ότι είναι καλό να ξεκινήσει το συντομότερο. Γνωρίζουμε ότι τα ζητήματα και τα φαινόμενα είναι διεθνή και «υπάρχουν και χειρότερα», όμως είναι ευκαιρία τώρα έστω να αρχίζει να εναρμονίζεται η γεωγραφική μας περιοχή με τον εγχώριο πολιτισμό της, ως γενέτειρα της πολιτικής φιλοσοφίας και να αποτελέσει και παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση.
Παραπέμπουμε στο συναφές ψήφισμα με το οποίο οι πολίτες μπορούν να αιτηθούν επιμόρφωση αιρετών, όπου αναφέρονται και προηγούμενες δράσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Αίτημα για κατάλληλη εκπαίδευση των αιρετών-επιμόρφωση πολιτευτών https://secure.avaaz.org/community_petitions/el/sullogos_arkhaias_ellenikes_philosophias_sun_athen_aitema_gia_katallele_ekpaideuse_ton_aireton_epimorphose_politeuton/?eitLcrb&utm_source=email&utm_medium=social_share&utm_campaign=1760825&utm_term=itLcrb%2Bel&share_location=do_landing
