Με παρέμβασή τους (κοινή δήλωση) τέσσερις πρώην χειρουργοί στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας τοποθετούνται υπέρ της λειτουργίας δύο Χειρουργικών κλινικών, όπως ορίζει ο Οργανισμός λειτουργίας του νοσοκομείου, αλλά και δύο Παθολογικών κλινικών.
Οι συνταξιούχοι χειρουργοί, που υπηρέτησαν τέσσερις δεκαετίες στο νοσοκομείο, είναι οι: Αρχέλαος Γρανάς, Παναγιώτης Καλαβάς, Αθανάσιος Πακαταρίδης, Κωνσταντίνος Χριστοδουλίδης και δήλωσαν τα ακόλουθα: «Την τελευταία πενταετία υπήρξαν ποικίλες αλλαγές στο νοσοκομείο μας, που υπηρετήσαμε επί δεκαετίες. Μας προξενεί, όμως, αλγεινή εντύπωση τα όσα λέγονται και γράφονται για τις Χειρουργικές κλινικές. Ανέκαθεν στην Καβάλα, προ της ίδρυσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας αλλά και μετά το 1983, λειτουργούσαν δύο Χειρουργικές κλινικές, παρόλο τον επαρχιακό χαρακτήρα του νοσοκομείου. Οι δύο κλινικές λειτουργούσαν πάντοτε σε αγαστή συνεργασία και με ευγενή άμιλλα μεταξύ τους. Ογκολογικές επεμβάσεις γίνονταν εδώ και δεκαετίες, δεν είναι κάτι νέο για τα χειρουργικά δεδομένα της Καβάλας. Αλλά δεν βγήκαμε ποτέ στα μέσα ενημέρωσης να το διαφημίσουμε. Αφήσαμε τον κόσμο να αναγνωρίσει την προσπάθειά μας να προσφέρουμε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας στον Νομό μας και δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να την υποβαθμίσει. Εκπαιδεύσαμε εκατοντάδες ιατρούς, δίνοντας πλήρη ειδικότητα Χειρουργικής, οι οποίοι στην συνέχεια διέπρεψαν τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Παραδείγματα, ο νυν καθηγητής καρδιοχειρουργικής Α.Π.Θ., Κυριάκος Αναστασιάδης, ο νυν καθηγητής αγγειοχειρουργικής Α.Π.Θ., Νικόλαος Σαρατζής και ο ομότιμος, πλέον, καθηγητής χειρουργικής Α.Π.Θ., Απόστολος Καμπαρούδης.
Η παρέμβασή μας σκοπό έχει την αναβάθμιση του νοσοκομείου και όχι την υποβάθμισή του με συγχωνεύσεις κλινικών, καθώς και την εύρυθμη λειτουργία του, που τα τελευταία χρόνια όλο και διαταράσσεται. Και θα μας επιτρέψετε να τονίσουμε την ανάγκη λειτουργίας δύο Παθολογικών και δύο Χειρουργικών κλινικών, καθότι το νοσοκομείο Καβάλας είναι ένα μεγάλο, περιφερειακό νοσοκομείο άνω των τετρακοσίων κλινών, με γνώμονα την προσφορά ποιοτικής νοσηλείας και ασφαλούς εφημέρευσης, όπως φάνηκε από την εμπειρία τεσσάρων σχεδόν δεκαετιών μέσα στα νοσοκομεία».
