-Από τον Φεβρουάριο του 1968, όταν έγινε η πρώτη διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (Κ.Κ.Ε.), έως τις μέρες μας, η ιστορία του πολιτικού χώρου της Αριστεράς στην Ελλάδα είναι γραμμένη με συνεχείς εσωτερικές διενέξεις, προσωπικές φιλοδοξίες και ιδεολογικές αναταράξεις.
-Σε αυτά τα 58 χρόνια, ιδρύθηκαν και διαλύθηκαν αρκετά κόμματα, πολιτικοί σχηματισμοί και «συμμαχίες», κυρίως από την «μήτρα» της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (Ε.Δ.Α.).
-Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας διατήρησε την αυτόνομη πορεία του, αλλά ο δεύτερος «κλάδος» του, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Εσωτερικού (Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού) υπέστη διαδοχικές διασπάσεις και «μεταλλάξεις». Μόνο που τότε, στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, οι διασπάσεις είχαν ιδεολογικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα, στον εσωκομματικό διάλογο που προηγήθηκε του 4ου συνεδρίου του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού διατυπώθηκαν τέσσερις προτάσεις σχετικά με το μέλλον του κόμματος. Στο συνέδριο που έγινε τον Μάιο του 1986, υπερίσχυσαν οι προτάσεις για την δημιουργία ενός νέου, μη κομμουνιστικού φορέα. Τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής από την διαφορετική τάση, δήλωσαν ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχουν στις διεργασίες για την ίδρυση του νέου φορέα και συγκρότησαν το Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού-Ανανεωτική Αριστερά. Και τον Απρίλιο του 1987, έγινε το ιδρυτικό συνέδριο του νέου κόμματος που ονομάστηκε Ελληνική Αριστερά (Ε.ΑΡ.), με γραμματέα τον Λεωνίδα Κύρκο.
-Σήμερα, μέσα στο συνονθύλευμα που επικρατεί στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο θέλει να κυριαρχήσει ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος επιχειρεί να εκμεταλλευτεί το πολιτικό κενό στην «αντιπολίτευση». Όπως εκμεταλλεύτηκε την εύνοια που είχε, από τότε που ο Αλέκος Αλαβάνος τον «έχρισε διάδοχό του» στην προεδρία του κόμματος του «Συνασπισμού», τον Φεβρουάριο του 2008. Ο Αλέξης, έχοντας τις (γερές) «πολιτικές πλάτες» του Αλέκου Αλαβάνου και άλλων «συντρόφων» μέσα στον «ΣΥΝ», κατάφερε να αναρριχηθεί κομματικά και στην συνέχεια πολιτικά.
-Ο Αλέξης είναι ένα ακόμα δημιούργημα του «κομματικού σωλήνα» και έντονα οπορτουνιστής! Είναι, δηλαδή, ο «κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση», αυτή του πολιτικού αρχηγού σε κόμμα του χώρου της Αριστεράς.
-Θα διαφωνήσω με το καρντάσι Τάσο Καρασαββόγλου, ο οποίος υπέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη», ότι η νέα πολιτική προσπάθεια του Αλέξη έχει τα διαφορετικά στοιχεία που θέλει να δει ο πολίτης. Η προσπάθεια αυτή, Τάσο καρντάσι, είναι ανάλογη με εκείνη που κάνουν μερικοί παράγοντες στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όταν η Π.Α.Ε. (Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία) συσσωρεύσει χρέη, ή χρεοκοπήσει, αγοράζουν τον Α.Φ.Μ. (Αριθμό Φορολογικού Μητρώου) μιας άλλης «καθαρής» Π.Α.Ε., ή βγάζουν νέο Α.Φ.Μ., για να συνεχίσουν τον καιροσκοπισμό στον χώρο.
-Υ.Γ. Αν ήταν πρόεδρος του «ΣΥΝ» ο Λεωνίδας Κύρκος, αντί του Αλέκου Αλαβάνου, αμφιβάλλω ότι θα «έδινε το δαχτυλίδι» στον Αλέξη.
