-«Άλλη μία σπουδαία διεθνή διοργάνωση θα φιλοξενήσει η χώρα μας. Η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας, ανέλαβε να διοργανώσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα τεχνικής κολύμβησης νέων-νεανίδων, το οποίο θα διεξαχθεί στην Χίο, από τις 6 έως τις 12 Ιουνίου 2026, απόφαση που οριστικοποιήθηκε από την εκτελεστική επιτροπή. Η εξέλιξη αυτή, αποτελεί φυσική συνέχεια της απόλυτα επιτυχημένης, σε όλα τα επίπεδα, διοργάνωσης του παγκοσμίου πρωταθλήματος της περσινής χρονιάς, καθώς και αποτέλεσμα της σχετικής επιθυμίας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας CMAS. Με την διοργάνωση αυτή, η χώρα μας θα βρεθεί, για ακόμα μία φορά, στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος για το άθλημα της τεχνικής κολύμβησης, επιβεβαιώνοντας την δυναμική και την οργανωτική της επάρκεια στον χώρο του υγρού στίβου».
-Τα παραπάνω, καρντάσια, αναφέρονται σε σχετική ανακοίνωση που έκανε η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας. Δημοσιεύω την ανακοίνωση, με αφορμή την διεξαγωγή στην Καβάλα, στις 16, 17 και 18 Ιανουαρίου 2026, της διεθνούς κολυμβητικής συνάντησης με την ονομασία «Απόστολος Παύλος», στην οποία δήλωσαν συμμετοχή γύρω στους 500 κολυμβητές και κολυμβήτριες.
-Η διοίκηση της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας ανέθεσε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (νέων-νεανίδων) στο όμορφο νησί του ανατολικού Αιγαίου πελάγους, την Χίο, επειδή έγινε αίτημα από τους τοπικούς φορείς.
-Η Καβάλα, με την σημαντική παράδοση στον ναυταθλητισμό, μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει μία διοργάνωση υψηλότερου επιπέδου, από την διεθνή κολυμβητική συνάντηση «Απόστολος Παύλος», η οποία δεν διαφωνώ ότι προσφέρει στην πόλη προβολή, σε μία περίοδο με χαμηλή τουριστική επισκεψιμότητα.
-Όμως, η φιλοξενία μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων, δεν έχει αποκλειστικό στόχο την ενίσχυση της επισκεψιμότητας. Είναι κίνητρο για την αναβάθμιση των υποδομών της πόλης, όχι μόνο των αθλητικών εγκαταστάσεων, ενώ καλλιεργεί την κουλτούρα της εξωστρέφειας και της φιλοξενίας στον ντόπιο πληθυσμό.
-Πιστεύω, καρντάσια, ότι η απροθυμία των τοπικών αρχόντων να διεκδικήσουν μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, δεν οφείλεται στον οικονομικό παράγοντα. Δεν θέλουν να «ανεβάσουν τον πήχη», γιατί θα πρέπει να δουλέψουν περισσότερο, για να βελτιώσουν τις υποδομές και να παρέχουν καλύτερες υπηρεσίες. Ωστόσο, είναι συμβιβασμένοι με την διαχείριση της μετριότητας.
