Είπε ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, βουλευτής Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός, ότι είναι κυριαρχικό δικαίωμα (της Ελλάδας) η επέκταση των χωρικών υδάτων έως τα 12 ναυτικά μίλια. Και ότι, τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης (με άλλη χώρα).
Μάλιστα, η επέκταση των χωρικών υδάτων είναι κυριαρχικό δικαίωμα και το δικαίωμα αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Ωστόσο, το δικαίωμα έχει θεωρητική αξία όσο παραμένει δικαίωμα. Αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο πέλαγος, όπως έκανε στο Ιόνιο πέλαγος, το δικαίωμα γίνεται πράξη. Τότε μιλάμε για κυριαρχία! Μιλάμε για «αποκλειστικότητα δικαιοδοσίας» (exclusivity of jurisdiction), που στο διεθνές δίκαιο σημαίνει ότι, το κράτος έχει τον πλήρη έλεγχο των υποθέσεών του εντός των ορίων του, δίχως να λογοδοτεί για τον τρόπο που ασκεί τον έλεγχο αυτόν. Συνεπώς, όσο αναγνωρίζεται μία οντότητα ως κυρίαρχη, τα δικαιώματά της δεν παύονται, αναστέλλονται, ή παραχωρούνται. Δηλαδή, μέσα στο έδαφος της Ελλάδας, χερσαίο και θαλάσσιο, μπορούμε να κάνουμε έρευνα και εξόρυξη ορυκτών κοιτασμάτων, να ορίσουμε περιβαλλοντικά πάρκα και να ασκήσουμε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Σήμερα, μπορεί η Ελλάδα να κάνει θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο πέλαγος έξω από τα 6 ναυτικά μίλια; Όχι. Γιατί, η κυριαρχία της εκτείνεται έως τα 6 ναυτικά μίλια.
Ο λόγος που το κυριαρχικό δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο πέλαγος έγινε κυριαρχία, είναι η απουσία της απειλής πολέμου (casus belli) από την Ιταλία, ή την Αλβανία; Θέλεις να μας πεις, φίλτατε Νίκο Παναγιωτόπουλε, που είσαι και έγκριτος νομικός, ότι το διεθνές Δίκαιο εφαρμόζεται μόνο όταν δεν υπάρχει casus belli; Και ότι, το διεθνές Δίκαιο το εφαρμόζουν μόνο οι χώρες που έχουν υπογράψει τις διεθνείς συνθήκες; Αυτό μαθαίνουν οι φοιτητές που σπουδάζουν την νομική επιστήμη στα πανεπιστήμια;
