Στις σελίδες του ευαγγελικού αναγνώσματος της Κυριακής των Απόκρεων ξετυλίγεται το τέλος της ιστορίας του κόσμου. Ο Κύριος θα ξαναέλθει μαζί με όλους τους αγγέλους Του και θα καθίσει σε θρόνο ένδοξο για να συγκεντρωθούν μπροστά Του και να κριθούν «πάντα τα έθνη». Μία ημέρα συγκλονιστική, κατά την οποία ο Θεός θα αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του.
Ο καθένας μας, την ημέρα εκείνη την φοβερά, θα σταθεί ενώπιον του φρικτού κριτηρίου και θα κριθεί για τις πράξεις, τα λόγια του και τις σκέψεις του. Ένα κριτήριο αδέκαστο, στο οποίο ο κριτής δεν θα είναι δυνατόν να εξαπατηθεί, ούτε να δωροδοκηθεί, διότι παρίσταται ο Κριτής, ο καρδιογνώστης Θεός. Η απόφαση θα είναι η εξής: ή η απόλυτη ευτυχία κοντά στον Θεό, ή η απερίγραπτη δυστυχία μακριά του. Απόφαση στην οποία δεν θα μπορεί να ασκηθεί έφεση, ούτε μπορεί να ακυρωθεί, αλλά θα ισχύει στους αιώνες!
Όσους ο Κύριος καταδικάζει στην αιώνια κόλαση δεν είναι επειδή διέπραξαν κάποιο θανάσιμο αμάρτημα π.χ. κλοπή, φόνο κ.λπ., αλλά επειδή δεν έδειξαν αγάπη στον συνάνθρωπο που είχε ανάγκη. Δηλαδή, ενώπιον του Θεού δεν μας επιβαρύνουν μόνο οι αμαρτίες μας, αλλά και οι παραλείψεις μας. Λέει ο Δαυίδ στους Ψαλμούς: «ἐκκλινον ἀπό κακοῦ καί ποίησον ἀγαθόν» (36,27). Είμαστε ένοχοι όχι μόνο όταν κάνουμε το κακό, αλλά και όταν παραλείπουμε να κάνουμε το καλό. Συνεπώς, δεν αρκεί για την σωτηρία μας να αποφεύγουμε την αμαρτία, αλλά χρειάζεται να καλλιεργούμε την αρετή και κυρίως αυτή της αγάπης μέσω της έμπρακτης ελεημοσύνης προς τους δυστυχισμένους αδελφούς μας.
Ο Κύριος αναφέρει στην σημερινή ευαγγελική περικοπή «Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἐνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, εμοί ἐποιήσατε». Αυτό σημαίνει πώς ό,τι κάνουμε στον συνάνθρωπό μας, είναι σαν να το κάνουμε στον ίδιο τον Χριστό. Και αντίθετα, ότι δεν κάνουμε στο πρόσωπο του συνανθρώπου μας, είναι σαν να παραβλέπουμε τον ίδιο τον Θεό. Οι Πατέρες διδάσκουν «Εἰδες τον αδερφό σου; Είδες Κύριον τον Θεόν σου». Στο πρόσωπο του συνανθρώπου μας να βλέπουμε τον ίδιο τον Θεό. Αυτό, εξάλλου, είναι ο Παράδεισος, να αγαπούμε δηλαδή όλους τους ανθρώπους στο όνομα του Χριστού. Να χαιρόμαστε με την χαρά τους και να λυπόμαστε με την λύπη τους. Η εικόνα της κρίσεως που παρουσιάζει το σημερινό ευαγγέλιο, δεν πρέπει να μας προκαλεί απογοήτευση και τρόμο. Η σημερινή Κυριακή είναι ένα δώρο της αγάπης του Θεού, ο οποίος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς έπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Ά Τιμοθ.2,4). Είναι ένα ξύπνημα από τον λήθαργο της φιλαυτίας και της ραθυμίας μας, προκειμένου να γίνουμε άνθρωποι αγάπης και ελέους για να κληρονομήσουμε την ετοιμασμένη Βασιλεία που μας έχει υποσχεθεί ο πανάγαθος Θεός.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ., ιερομόναχος Σίλας Καραβελίδης
