-Αν διαβάσαμε σωστά την δήλωση που έκανε ο δήμαρχος, Θόδωρος Μουριάδης, μετά από την «ριζική ανακαίνιση» το κλειστό γυμναστήριο στο δημοτικό αθλητικό κέντρο «Αλεξάνδρα Δήμογλου» θα έχει χωρητικότητα 750 θεατών! Και ρωτάμε το εξής: «Αξίζει μία πόλη με πληθυσμό 50.000 κατοίκων, να έχει ως κύριο γυμναστήριο για τις αθλοπαιδιές, ένα γυμναστήριο επτακοσίων πενήντα θεατών;». Ασφαλώς και πρόκειται για το «Πρωτοχρονιάτικο ανέκδοτο» της δημοτικής Αρχής!
-Αντιλαμβάνεστε, αγαπητοί αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες, πως η δημοτική Αρχή του Δήμου Καβάλας έχει χαμηλώσει πολύ (επικίνδυνα) τον πήχη! Διότι, η σημερινή χωρητικότητα του κλειστού γυμναστηρίου στην Καλαμίτσα είναι, περίπου, χίλιοι πεντακόσιοι (1.500) θεατές. Δηλαδή, θα γίνει ανακαίνιση και η χωρητικότητα του γυμναστηρίου θα μειωθεί στο ήμισυ!
-Αν η ανακαίνιση γινόταν με χρήματα από το «ταμείο» του Δήμου Καβάλας, που δεν βρίσκεται στην καλύτερη περίοδο, όπως διατείνεται ο δήμαρχος, θα κατανοούσαμε ακόμα και την μείωση του αριθμού των θεατών. Αλλά, ο δήμαρχος είπε ότι, ο Δήμος Καβάλας εξασφάλισε 9 εκατομμύρια ευρώ για την ανακαίνιση. Με το χρηματικό αυτό ποσό, η δημοτική Αρχή μπορεί να κατεδαφίσει το σημερινό κλειστό γυμναστήριο και να κατασκευάσει καινούργιο, το οποίο θα είναι ενεργειακό, με θερμομόνωση και υγρομόνωση στην στέγη και θα έχει τουλάχιστον την ίδια χωρητικότητα!
-Επίσης, δεν καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να κατασκευαστεί κερκίδα από τσιμέντο (μπετόν) στην θέση της ξύλινης κερκίδας, που υπάρχει από τότε που κατασκευάστηκε το γυμναστήριο την δεκαετία του 1980. Χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας, στην αγορά αθλητικού εξοπλισμού μπορεί να βρει η δημοτική Αρχή εξαιρετικές επιλογές πτυσσόμενων κερκίδων, οι οποίες είναι λειτουργικές και αισθητικά άρτιες. Ίσως και φθηνότερες, από την κατασκευή τσιμεντένιας κερκίδας.
-Λυπούμαστε, αλλά στην διοίκηση του Δήμου Καβάλας υπάρχει σοβαρή άγνοια για θέματα αθλητισμού και αθλητικών εγκαταστάσεων. Το πιο λυπηρό είναι πως απουσιάζει το «όραμα», δηλαδή η κατασκευή ενός σύγχρονου κλειστού γηπέδου στην πόλη. Και όχι η αναπαλαίωση ενός γυμναστηρίου ξεπερασμένης «κουλτούρας» (σ.σ. εκείνη την δεκαετία κατασκεύαζαν παρόμοια κλειστά γυμναστήρια στην Ελλάδα σε σχέδιο «φασόν») και αντίληψης περί σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων.
-Κι επειδή αναφέραμε την λέξη «αντίληψη», εμείς θα καταθέταμε αίτημα στην κεντρική διοίκηση και θα ζητούσαμε χρηματοδότηση, για να κάνουμε το ανοιχτό κολυμβητήριο πάλι λειτουργικό. Με πέντε και όχι εννέα εκατομμύρια ευρώ, θα γινόταν το κολυμβητήριο «κούκλα»! Θα το σκεπάζαμε και με «μπαλόνι», για να προστατεύεται από τους νοτιάδες. Και θα αναθέταμε στους ομίλους, τον Ναυτικό Όμιλο Θαλασσίων Αθλημάτων (Ν.Ο.Θ.Α.) και τον Αθλητικό Όμιλο «Καβάλα», να το λειτουργήσουν.
-Θα ζητούσαμε κι άλλα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ, για να μονώσουμε σωστά την στέγη στο κλειστό γυμναστήριο της Καλαμίτσας, για να αντικαταστήσουμε τις σημερινές κερκίδες με καινούργιες πτυσσόμενες, να αλλάξουμε το ξύλινο δάπεδο, τις δύο μπασκέτες και τα κουφώματα. Μέχρι να βρούμε νέα χρηματοδότηση, για να κατασκευάσουμε το καινούργιο κλειστό γήπεδο 2.000 θέσεων, το ελάχιστο, σε δημοτικό οικόπεδο.
