Αποφύγαμε να σχολιάσουμε το ζήτημα με τις φωτογραφίες Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων, οι οποίοι εκτελέστηκαν τον Μάιο του 1944, από την γερμανική διοίκηση κατοχής της Ελλάδας, στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η ανακάλυψη φωτογραφιών που απεικονίζουν τους συμπατριώτες λίγη ώρα πριν βρεθούν αντιμέτωποι με το εκτελεστικό απόσπασμα των Γερμανών στρατιωτών, δυστυχώς, έγινε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από ορισμένη ιδεολογική μερίδα του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Με σκοπό αυτή η ιδεολογική μερίδα να αναδείξει την ηθική ανωτερότητά της; Με στόχο να αναβιώσει την θλιβερή εποχή του εθνικού διχασμού και το εμφυλιοπολεμικό κλίμα στην χώρα; Την απάντηση γνωρίζουν και πρέπει να δώσουν, οι σημερινοί εκπρόσωποι της συγκεκριμένης ιδεολογικής μερίδας.
Όπως προαναφέραμε, δεν είχαμε την διάθεση να εμπλακούμε σε αντιπαράθεση μαζί τους, αλλά μας δίνει την αφορμή, η επιεικώς απαράδεκτη ανακοίνωση που εξέδωσε, μετά από δώδεκα ημέρες, ο δημοτικός σύμβουλος Δήμου Καβάλας και επικεφαλής του συνδυασμού «Λαϊκή Συσπείρωση», Χρήστος Ποτόλιας, ο οποίος κάνει ένα «παραλήρημα» διχαστικής ρητορικής «ορμώμενος» από μία δήλωση του δημάρχου, Θόδωρου Μουριάδη, ότι θα τιμηθούν οι αείμνηστοι δήμαρχοι, Ελευθέριος Αθανασιάδης και Ευάγγελος Ευαγγελίου. Ο Χρ. Ποτόλιας απαιτεί, στην κυριολεξία, η σημερινή δημοτική Αρχή να μη τιμήσει «τον διορισμένο δήμαρχο της χούντας», γιατί θα είναι ιστορικό ατόπημα για την Καβάλα, την «πόλη προπύργιο των καπνεργατικών και όχι μόνο αγώνων».
Οι δύο αείμνηστοι δήμαρχοι θα τιμηθούν, γιατί με το έργο τους συνέβαλαν στην μεταμόρφωση της Καβάλας. Ο Ευάγγελος Ευαγγελίου δεν εκλέχθηκε, αλλά διορίστηκε δήμαρχος από το δικτατορικό καθεστώς της περιόδου 1967-1973 στην Ελλάδα. Θα τιμηθεί, γιατί στην θητεία του έγινε το πολύ σημαντικό έργο της υδροδότησης της Καβάλας από τις πηγές Βοϊράνης του Δήμου Δοξάτου. Κατασκευάστηκε ο κεντρικός αγωγός, που έδωσε οριστική λύση στην ύδρευση της πόλης με καθαρό νερό από τις πηγές του Κεφαλαρίου. Απαξιώνοντας το έργο αυτό, οι επόμενες γενιές απαξιώνουν ένα «ορόσημο» στην ιστορία της Καβάλας. Ρωτάμε τον Χρ. Ποτόλια, αν το έργο γινόταν από «κομμουνιστή» δήμαρχο, η σημερινή δημοτική Αρχή δεν θα τιμούσε τον δήμαρχο αυτό; Οι παλιότεροι Καβαλιώτες γνωρίζουν αν ο αείμνηστος Ευάγγελος Ευαγγελίου λειτούργησε ως «εργαλείο» του δικτατορικού καθεστώτος, σε βάρος των Καβαλιωτών και των συμφερόντων του Δήμου Καβάλας. Γνωρίζουν αν ο Ευάγγελος Ευαγγελίου ήταν δήμαρχος, ή ταγματασφαλίτης, Χίτης και φασίστας. Ο Δήμος Καβάλας θα τιμήσει τον δήμαρχο Ευάγγελο Ευαγγελίου. Ο Χρ. Ποτόλιας και η παράταξη «Λαϊκή Συσπείρωση» καταδικάζουν τον διορισμό του από το δικτατορικό καθεστώς. Θα κριθούν από τον Καβαλιώτικο λαό και την ιστορία, όπως κρίθηκε ο αείμνηστος Ευάγγελος Ευαγγελίου.
Όσον αφορά τους εκτελεσθέντες διακόσιους «κομμουνιστές» στην Καισαριανή, μεταξύ των οποίων ήταν και Καβαλιώτες, ο Χρ. Ποτόλιας αναφέρει ότι ήταν «αντιστασιακοί» και «αγωνιστές». Αναφέρει επίσης, ότι ήταν «αλύγιστοι της ταξικής πάλης» που φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν από το δικτατορικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά. Αν ήταν εξόριστοι και φυλακισμένοι, πως έκαναν αντίσταση εναντίον των Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων κατακτητών της Ελλάδας; Ο Χρ. Ποτόλιας αναφέρει ακόμα, ότι οι εκτελεσθέντες παραδόθηκαν στους Γερμανούς ναζί, από τα χέρια της αστικής τάξης, της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Η δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά τερματίστηκε με την εισβολή του γερμανικού στρατού στην Ελλάδα το έτος 1941, ενώ ο Ιωάννης Μεταξάς απεβίωσε τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, πριν από την εισβολή που έγινε τον Απρίλιο. Στην διάρκεια της κατοχής (1941-1944) στην Ελλάδα σχηματίστηκαν τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του Άξονα (Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων), γνωστές ως κυβερνήσεις «ελληνικής Πολιτείας», με πρωθυπουργούς τον Γεώργιο Τσολάκογλου (1941-1942), τον Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο (1942-1943) και τον Ιωάννη Ράλλη (1943-1944). Πως παραδόθηκαν στους Γερμανούς οι διακόσιοι «κομμουνιστές» από την δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά; Στην πραγματικότητα, επομένως, πρόκειται για πολιτικούς κρατούμενους, οι οποίοι βρισκόντουσαν στην φυλακή και σε εξορία και μετά την εισβολή και την κατοχή της χώρας, παραδόθηκαν στους Γερμανούς κατακτητές από την τελευταία κατοχική κυβέρνηση. Όχι για να οδηγηθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Την απόφαση για την εκτέλεση των κρατουμένων πήραν οι Γερμανοί ναζί, ως αντίποινο για την θανάτωση Γερμανών στρατιωτικών. Οι διακόσιοι Έλληνες εκτελέστηκαν στην Καισαριανή τον Μάιο του 1944, γιατί ήταν «κομμουνιστές» και όχι για την αντιστασιακή δράση τους. Στην θέση των «κομμουνιστών», θα μπορούσαν να βρεθούν Έλληνες με εβραϊκή καταγωγή. Άλλωστε, οι μεγάλοι «εχθροί» του ναζισμού ήταν οι κομμουνιστές και οι Εβραίοι.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Χρ. Ποτόλια είναι η ακόλουθη: «Από το βράδυ του Σαββάτου 14 Φεβρουαρίου 2026, η είδηση ταξιδεύει σε κάθε άκρη της Ελλάδας και όχι μόνο. Βρέθηκαν φωτογραφίες, συγκλονιστικά ντοκουμέντα, από την εκτέλεση των 200 αγωνιστών, αντιστασιακών, πατριωτών κομμουνιστών, από τους ναζί κατακτητές, την Πρωτομαγιά του 1944. Τους αλύγιστους της ταξικής πάλης, που από τις φυλακές και τις εξορίες, από τα χέρια της αστικής τάξης, της δικτατορίας του Μεταξά, παραδόθηκαν στους ναζί κατακτητές και βάδισαν εκείνη την Πρωτομαγιά, από την Καισαριανή «ίσια ως την αιωνιότητα»: Αψηφώντας έως και τον θάνατο, με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα για έναν κόσμο, χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Σίγουροι ότι την σκυτάλη θα παίρνανε άλλοι και άλλοι, μέχρι την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης, του λαού, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά των πολέμων και της εκμετάλλευσης.
Ανάμεσα στους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής, εκτελέστηκαν και οι Καβαλιώτες κομμουνιστές: Περικλής Τζοάνος, Μανούσος Παπαδόπουλος, Νίκος Νεγρεπόντης, δημοτικός σύμβουλος Καβάλας, Δημοσθένης Μακέδος, πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας, Ευριπίδης Καπλιτζόγλου, Κώστας Γκινές, Περικλής Γεωργιάδης.
Στεκόμαστε ιδιαίτερα στους Νίκο Νεγρεπόντη και Δημοσθένη Μακέδο, οι οποίοι διατέλεσαν εκλεγμένα μέλη του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά για να δείξουμε, να καταγγείλουμε και να καταδικάσουμε, αυτό που επιχειρεί να κάνει η σημερινή δημοτική Αρχή, όπως άλλωστε και οι προηγούμενες, συνεπικουρούμενες από το σύνολο των «αντιπολιτευόμενων» δημοτικών παρατάξεων, πλην «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Εδώ και χρόνια λοιπόν, η σημερινή διοίκηση, όλο και πιο συχνά, βάζει θέμα στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, από κοντά και οι άλλες παρατάξεις, αυτό το δημοτικό συμβούλιο, με τέτοια ιστορία, σε μία πόλη προπύργιο καπνεργατικών και όχι μόνο αγώνων, να πάρει απόφαση και να τιμήσει τον διορισμένο δήμαρχο της χούντας. Χούντα που βγήκε από το ίδιο αυγό που εκκόλαψε τον φασίστα Μεταξά, τους ναζί που μάτωσαν την ανθρωπότητα, τους εγκληματίες της Χρυσής Αυγής. Να τιμήσει τον άνθρωπο της χούντας, η οποία υμνούσε την δικτατορία του Μεταξά, που ήταν εκείνη που αφού συνέλαβε το 1936 και το 1937 τους κομμουνιστές, μεταξύ αυτών και τους Καβαλιώτες, τους παρέδωσε στους Γερμανούς. Να τιμήσει τους απόγονους των συνεργατών των ναζί, των ταγματασφαλιτών, που φωτογραφίζονταν δίπλα σε κρεμασμένους Έλληνες, τους απόγονους εκείνων που ορκίζονταν πίστη στον Χίτλερ και το βασικό τους σύνθημα ήταν δόξα και τιμή στους Χίτες και τους ταγματασφαλίτες.
Κάθε τίμιος αγωνιστής έχει ευθύνη να απομονώνει τον φασισμό, το καπιταλιστικό σύστημα που τον γεννά και τις αντιδραστικές κρυφοφιλοχουντικές εκδηλώσεις, όπου κι αν συμβαίνουν αυτές και με όποιο τρόπο. Ούτε να το σκεφτεί, ούτε να το αναφέρει ξανά, κυρίως όμως να μην επιχειρήσει να το εισάγει για συζήτηση στο διοικητικό συμβούλιο ο δήμαρχος και όποιος άλλος. Θα μας βρει, θα βρει το σύνολο του Καβαλιώτικου λαού απέναντι, γιατί μία τέτοια απόφαση που δικαιώνει τον εκλεκτό της χούντας, αποτελεί προσβολή για την ιστορία της πόλης, αλλά και για τα ιστορικά μέλη του δημοτικού συμβουλίου που εκτέλεσαν ομοϊδεάτες της χούντας, φασίστες ναζί».
