-Σε μερικές εβδομάδες, στις 23 Μαρτίου 2026, θα αρχίσει η κύρια δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, στο οποίο έχασαν την ζωή τους 57 συνάνθρωποι. Με λύπη βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε, την προσπάθεια που γίνεται από ορισμένους κομματικούς χώρους να πολώσουν το κλίμα, να ασκήσουν (ψυχολογική) πίεση στους δικαστές, γιατί θεωρούν ότι θα κερδίσουν πολιτικά από την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, τους δικαστές και γενικότερα τον «μηχανισμό» που θέλει, όπως λένε, να συγκαλύψει το «έγκλημα των Τεμπών».
-Όμως, απέναντι στον «μηχανισμό» που θέλει την συγκάλυψη, αναπτύχθηκε ένας μηχανισμός που θέλει να «δολοφονήσει χαρακτήρες» και να «στήσει λαϊκό δικαστήριο» για τους φυσικούς, αλλά κυρίως τους ηθικούς αυτουργούς του δυστυχήματος. Στο «στόχαστρο» μπήκε και η Μαρία Καρυστιανού, πρώην πρόεδρος του συλλόγου πληγέντων του δυστυχήματος, γιατί σχεδιάζει να εμπλακεί με την πολιτική. Η σκέψη αυτή, εκτός από τα μέλη του συλλόγου πληγέντων του δυστυχήματος των Τεμπών, βρίσκει αντίθετους και κάποιους «αλληλέγγυους» πολίτες προς τους πληγέντες του δυστυχήματος.
-Όπως, τους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες στην λεγόμενη «ανοιχτή συνέλευση Καβάλας», που δήλωσαν ότι: «Κατανοούμε την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού, λόγω του θεσμικού αδιεξόδου που προστατεύει τους δολοφόνους των Τεμπών, αλλά δεν την συμμεριζόμαστε». Και πρόσθεσαν: «Μία απόφαση, που έχει προωθηθεί από ακροδεξιούς συμβούλους και καιροσκόπους, για να ενσωματωθεί στην αστική πολιτική και παράλληλα να κατευνάσει την οργή για το έγκλημα των Τεμπών. Η Μαρία Καρυστιανού, μέσω των πολιτικών και προσωπικών επιλογών της, προχωρά στον κατακερματισμό και στον διαχωρισμό του κινήματος των Τεμπών, μέσω συνεντεύξεων και αναρτήσεων μισαλλοδοξίας και ρατσισμού».
-Αναρωτιόμαστε ποιος έχει την λογική του διαχωρισμού, της διχόνοιας και του μίσους. Και ποιος καλλιεργεί, με τον δημόσιο λόγο και τα γραπτά, την μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό. Η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε πως σκέφτεται να ασχοληθεί με την πολιτική. Όπως προβλέπει το ελληνικό Σύνταγμα για οποιονδήποτε Έλληνα και για οποιαδήποτε Ελληνίδα. Το «δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι», είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά και θεμελιώδης αρχή για μία δημοκρατία. Η Μαρία Καρυστιανού κρίνεται για τις δημόσιες τοποθετήσεις της, αλλά έχει το δικαίωμα να απαντήσει εάν την συμβουλεύουν καιροσκόποι και ακροδεξιοί σύμβουλοι.
-Εάν κάποιος, ή ακόμα η Μαρία Καρυστιανού, κατηγορήσει τους συμπολίτες με την άγνωστη ταυτότητα, που αποτελούν την λεγόμενη «ανοιχτή συνέλευση Καβάλας», ότι παρακινούνται από πολιτικούς καιροσκόπους και ακροαριστερούς, κάτι που εμείς υποψιαζόμαστε, θα θεωρηθεί ρατσιστικό και μισαλλόδοξο; Η Μαρία Καρυστιανού τοποθετείται δημοσίως και εκφράζει, όπως ειπώθηκε, τις προσωπικές και πολιτικές απόψεις της. Ενώ οι συμπολίτες της «ανοιχτής συνέλευσης Καβάλας» κρύβονται πίσω από τον μηχανισμό ενός «κινήματος» και στην ασφάλεια της ανωνυμίας τους. Λένε, επίσης, ότι: «Ένα κίνημα μπορεί να συμπεριλάβει πολλές και διαφορετικές απόψεις, ένα κόμμα όχι». Οι συμπολίτες της «ανοιχτής συνέλευσης Καβάλας», θα καλοδέχονταν στο «κίνημά» τους καιροσκόπους και ακροδεξιούς; Προφανώς όχι! Πως είναι «ανοιχτό» ένα κίνημα, που αποκλείει πολίτες με διαφορετική τάση και άποψη;
