Τρίτο γύρο δεν έχει!

0

«Ο Ολύμπιος κι ο Κίσαβος τα δυο μεγάλα κράτη θυμώσαν και μαλώνανε επάνω στο κρεβάτι». Τραγουδούσαμε με νόημα, όταν ήμασταν πιτσιρίκοι, στην αλάνα. Πολλά –πολλά δεν ξέραμε περί εκλογών και τα τοιαύτα. Άσε που η δημοκρατία μάς ήταν γνωστή μόνο ως πράξη στα παιχνίδια μας, που κάναμε ό,τι θέλαμε, ό,τι αυτοσχεδιασμό γεννούσε το κουρεμένο γουλί κεφάλι μας , στο σπίτι σούζα μπροστά στον πατέρα-αφέντη ,ενώ σαν έννοια αναλύθηκε πολύ μετά, στα ξύλινα θρανία των αιθουσών διδασκαλίας.

Ε, κάπως έτσι εξελίσσονταν και τα πολιτικά μας πράγματα στο πέρασμα των χρόνων. Κάπως έτσι έφτασαν και στο 2014 δίχως, όμως, το επίθετο «μεγάλα» να συνοδεύει κόμματα και συνδυασμούς, παρότι οι δύο μονομάχοι της επερχομένης Κυριακής έχουν στήριξη από τα πάλαι ποτέ «μεγάλα», που έθρεψαν τον δικομματισμό, δίχασαν τον κόσμο, χρωμάτισαν διαδρομές , δίδαξαν πόλωση, πριμοδότησαν καριέρες.

Θαρρείς μέρες δεν πέρασαν από την τελευταία αναμέτρηση. Ωστόσο, γεννήθηκαν νέοι συνδυασμοί , βαφτίστηκαν ανεξάρτητοι, πλημμύρισε ο τόπος από υποσχέσεις και ενδείξεις ικανοτήτων νέων δυνάμεων, αλλά ο κόσμος έπραξε ό,τι ακριβώς έμαθε τόσα χρόνια που τρέχει στις κάλπες. Προφανώς, οι δυο επικεφαλής, που τερμάτισαν πρώτοι στα ημιτελικά, εμπνέουν εμπιστοσύνη, ασφάλεια, εγγύηση για ανάπτυξη και όλα τα συναφή για μια Καβάλα νέα.

Σιμιτσής –Τσανάκα. Το δίλλημα είναι ποιόν από τους δυο. Λίγο πριν κλείσουν οι κάλπες την περασμένη Κυριακή, μια υποψήφια μου είπε «ο κόσμος έχει λαλήσει». Δίκιο είχε. Με εκατοντάδες υποψηφίους συμβούλους πού να πρωτοσταθεί κανείς; Τώρα είναι πιο ήπια τα πράγματα για τον ψηφοφόρο, όχι όμως πιο απλά. Οι χαμένοι συνδυασμοί προς ποια κατεύθυνση θα ροβολίσουν; Ναι μεν κατά συνείδηση, όπως συνηθίζεται να λέγεται από επικεφαλής σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά το ανομοιογενές πλήθος των υποψηφίων έχει να επιλέξει ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν επηρεάζουν πια τη δική τους πορεία. Δύσκολη η απόφαση.

Παράλληλα, θα έχουμε και την μελέτη των ευρωεκλογών. Το πώς θα λειτουργήσουν για τον ψηφοφόρο οι διπλές κάλπες είναι άδηλο. Όμως, αν μπορούσε κανείς να κάνει μια ευχή για τη διαδικασία της επιλογής-ευχή και όχι παραίνεση, καθώς δεν χωρά παραινέσεις σε κάτι τόσο προσωπικό,- θα ευχόταν το θέμα της επιλογής ευρωβουλευτών να μην αποτελέσει αντικείμενο άλλης μιας κομματικής αντιπαράθεσης. Ήδη έχουμε βαρεθεί, για να μην πω σιχαθεί, τις ατέρμονες συζητήσεις κομματικών παρατάξεων από τηλεοράσεως. Από τους υποψηφίους, λίγο-πολύ, καταλαβαίνουμε πώς τοποθετείται το προσωπικό συμφέρον-κέρδος από το εθνικό. Προσωπικά, με ενδιαφέρει περισσότερο το αστικό τοπίο στο οποίο ζω.

Θα ήθελα να είμαι πολίτης μιας πόλης, που ισορροπεί το παρελθόν της με το παρόν, τη λάμψη της με τις ρωγμές της. Να ζω σε μια πόλη φροντισμένη και φιλόξενη, με συμπολίτες που νοιάζονται για τα μικρά και τα μεγάλα της, κυρίως, όμως, με έναν μπροστάρη Δήμαρχο που θυμάται τις γειτονιές της περισσότερο από το κέντρο της.

Με δομές φροντίδας παντού για κείνους που έχουν ανάγκη και με επιμονή στην προβολή των πλεονεκτημάτων της. Δε χρειάζεται να αραδιάσω τα «σημεία αναφοράς», όχι μόνο για το ένδοξο παρελθόν, αλλά και για το δημιουργικό παρόν.

Στη διπλανή κάλπη της αυτοδιοίκησης, θα περιμένει την απόφασή μας σφραγισμένη σε φάκελο, η κάλπη της ευρωβουλής. Ο λόγος που πρέπει να ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές δεν είναι ότι θα αλλάξουν τα πράγματα από τη μια μέρα στην άλλη.

Καμιά εκλογική αναμέτρηση δεν άλλαξε ποτέ ξαφνικά το τοπίο, γιατί το οικονομικό, κοινωνιολογικό και πολιτικό βάρος είναι πάντα ισχυρότερο από την αποφασιστικότερη βούληση για μεταρρύθμιση. Σε ό,τι αφορά ειδικότερα το ευρωκοινοβούλιο, τον μοναδικό ευρωπαϊκό θεσμό που προκύπτει από καθολική ψηφοφορία, οι εξουσίες του είναι περιορισμένες. Δεν εισπράττει φόρους. Δεν μπορεί παρά να εγκρίνει ή να απορρίψει έναν προϋπολογισμό, που το μέγεθός του είναι πολύ χαμηλό και αποφασίζεται με συναίνεση από τους 28 ηγέτες. Οι ευρωβουλευτές δεν μπορούν, παρά να δίνουν μάχες, να προτείνουν, να προσπαθούν, να τροποποιούν αποφάσεις που δεν παίρνουν οι ίδιοι, καθώς για όλα τα ουσιαστικά αποφασίζουν τα κράτη και οι ηγέτες τους. Άρα, επιλέγουμε δυναμικούς και μαχητικούς ανθρώπους.

Παρότι το πολιτικό σύστημα έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία του και τη δυνατότητα να «εμπνεύσει» το εθνικό ακροατήριο, οι ψηφοφόροι στον τόπο μας θα εκλέξουμε αυτόν που μας εμπνέει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Καλή επιτυχία. 

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.