Απόφαση σταθμό θεωρεί το Πα.Σο.Κ.-Κίνημα Αλλαγής, την απόφαση του μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, που έκρινε παράνομη την απομάκρυνση εργαζομένων και συνδικαλιστών της ELFE (Ελληνικά Λιπάσματα και Χημικά). Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση: «Οι εργαζόμενοι των Λιπασμάτων Καβάλας δικαιώθηκαν με την απόφαση του μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, δεδομένου ότι οι απολύσεις κρίθηκαν παράνομες.

Σε μία χώρα που αγνωνίζεται να ξεπεράσει την δημιουργηθείσα οικονομική κρίση, το ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΚΙΝ.ΑΛ. θέτει ως σκοποθεσία και την ανάλυση της εργατικής νομοθεσίας, με επικέντρωση στην ανίχνευση-διερεύνηση των απολύσεων, που στην προκειμένη περίπτωση, οι απολύσεις κρίθηκαν παράνομες, όπως έχει ο νόμος ορίσει. Μάλιστα, οι εργαζόμενοι όχι μόνο θα επιστρέψουν στην εργασία τους, αλλά θα τους καταβληθούν και οι μισθοί που δεν ελήφθησαν.

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Καβάλας του ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΚΙΝ.ΑΛ. εκφράζει την ικανοποίηση της για την απόφαση «σταθμό», θέτοντας στην συνέχεια πολλά και κρίσιμα ερωτήματα, που χρήζουν απαντήσεων από την κυβέρνηση, όπως: η παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, στο να πραγματοποιούνται «ομαδικές απολύσεις» και τελικά να κρίνονται παράνομες!».

Ανακοίνωση εξέδωσε και η Τομεακή Επιτροπή Καβάλας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η νικηφόρα έκβαση του αγώνα των εργαζομένων των Λιπασμάτων Καβάλας, με την απόφαση του Πρωτοδικείου, είναι φωτεινό παράδειγμα ενάντια στο σκοτάδι της υποταγής και του συμβιβασμού, ενάντια σε όσους προσπαθούν χρόνια να σπείρουν μέσα στους εργαζόμενους την μοιρολατρία, τις φωνές του «τίποτα δεν γίνεται», «δεν έχουν νόημα οι αγώνες», «σκύψε το κεφάλι και υποτάξου στην μοίρα σου». Είναι παράδειγμα ενάντια στους κήρυκες της «ταξικής ειρήνης και συναίνεσης», της αποδοχής του «δίκιου του εργοδότη και του «επενδυτή», ενάντια στους υμνητές του καπιταλιστικού κέρδους, των πολιτικών και των κομμάτων που υπηρετούν αυτές τις αντιλήψεις και τον δρόμο ανάπτυξης. Και τέτοιους γνώρισαν πολλούς για χρόνια οι εργαζόμενοι των Λιπασμάτων, όπως και οι εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα.

Τα «νέα» γέμισαν ανυπόκριτη χαρά και χαμόγελα τους εργατοϋπάλληλους και τον λαό της Καβάλας, όλης της Ελλάδας, τα σωματεία που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν στο πλευρό των δίκαιων αιτημάτων των συναδέλφων τους, που εξέφρασαν πολύμορφα την ταξική τους αλληλεγγύη. Χωρίς υπερβολή, ένοιωσαν να δικαιώνεται το σύνθημα της φωτιάς του αγώνα «αδέρφια στα Λιπάσματα είμαστε μαζί σας, είμαστε ψυχή απ’ την ψυχή σας!». Βλέπουν σημαντικές παρακαταθήκες και συμπεράσματα και για τους δικούς τους αγώνες, για τα αναγκαία επόμενα, αποφασιστικά βήματα του εργατικού κινήματος, για να υψωθεί ασπίδα απέναντι στην εκμετάλλευση, την φτώχεια, την ακρίβεια, τον πόλεμο, τις πολιτικές, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις που τσακίζουν τις ζωές των εργατών:

-Την σημασία της οργάνωσης των εργαζομένων στα σωματεία τους, της καθολικής συμμετοχής στις συλλογικές διαδικασίες, του να παραμένουν όλοι «μια γροθιά» σε κάθε καμπή του αγώνα.

-Την σημασία του αγώνα αυτού καθαυτού, της ανυποχώρητης διεκδίκησης των δίκαιων αιτημάτων των εργαζομένων, της συνέχειας, της εναλλαγής, της κλιμάκωσης της πάλης.

-Την σημασία του να μην αποδέχονται, να μην νομιμοποιούν στην συνείδησή τους οι εργαζόμενοι, ό,τι νομοθετούν οι αντεργατικές κυβερνήσεις, ό,τι αποφασίζουν οι μεγαλοεργοδότες και οι όμιλοι. Οι νόμοι μπορούν να μένουν στα χαρτιά, το δίκιο του εργάτη να επιβάλλεται.

-Την σημασία του συντονισμού και της αλληλεγγύης, της συμπαράστασης, του αγώνα που από τις πύλες ενός εργοστασίου, ενός χώρου δουλειάς, αγκαλιάζει ολόκληρο τον κλάδο, ολόκληρη την πόλη και την περιοχή. Δεν έλειψαν οι εργαζόμενοι των Λιπασμάτων από καμία σύσκεψη σωματείων, αλλά και οι «δικοί» τους αγώνες ποτέ δεν έμειναν «μόνοι». Θα συνεχίζει να εμπνέει το συλλαλητήριο της 26ης Φλεβάρη, όταν βούλιαξε το Σύνταγμα από τους εργαζόμενους των Λιπασμάτων, των Πετρελαίων, της COSCO, της ΛΑΡΚΟ, της e-food και πολλών άλλων σωματείων, χιλιάδων εργαζομένων. Θα συνεχίσουν να εμπνέουν οι μεγάλες κινητοποιήσεις όλου του τελευταίου διαστήματος στην Καβάλα, οι απεργίες, οι συναυλίες, οι Πρωτομαγιές, η μεγάλη διαδήλωση στα δικαστήρια.

Δεν θα είχε καταλήξει ο αγώνας στην δικαίωση που φέρνει αυτή η δικαστική απόφαση, χωρίς όλα αυτά. Είναι τέτοιες πλευρές που μπορούν να εγγυηθούν την υλοποίηση της απόφασης, την συνολική δικαίωση των εργαζομένων, την επιστροφή τους στην δουλειά, την πάλη για μισθούς και δικαιώματα με βάση τις σύγχρονες ανάγκες. Άλλωστε, τα προβλήματα των εργαζομένων στα Λιπάσματα Καβάλας και των οικογενειών τους, δεν λύθηκαν από την μία μέρα στην άλλη. Μαζί με όλο τον λαό έρχονται αντιμέτωποι με την αντιλαϊκή λαίλαπα, με την ακρίβεια, τις χρεώσεις φωτιά της ενέργειας, την κοροϊδία των pass, που τελικά επιδοτούν τις εταιρείες, τις επικίνδυνες συνέπειες της εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Παράλληλα, το εργοστάσιο των λιπασμάτων στην Καβάλα, έχει μεταβληθεί σε εργοτάξιο παραγωγής εργατικών ατυχημάτων, με τους εργαζόμενους εντός (των καταδικαζόμενων από την δικαστική απόφαση «παρένθετων εταιρειών») να βιώνουν όλο και μεγαλύτερη εντατικοποίηση, να βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με επικίνδυνες συνθήκες για την ασφάλεια και την υγεία τους.

Το Κ.Κ.Ε. με όλες τις δυνάμεις του, με τους φίλους και τα μέλη του, τους συνδικαλιστές κομμουνιστές, τα στελέχη του, εκλεγμένους στην τοπική διοίκηση, τους βουλευτές του, τον γενικό γραμματέα, στάθηκε κάθε στιγμή αυτού του πολύχρονου αγώνα «στην σωστή πλευρά της ιστορίας». Στην Βουλή, στην ευρωβουλή, στο εργατικό κίνημα, στους αγώνες, στον λαό. Πρόβαλε και υπεράσπισε με κάθε τρόπο τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, εκδήλωσε την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη του, προσπάθησε να φωτίσει τις αιτίες που γεννούν «Λαυρεντιάδηδες», «ομαδικές απολύσεις», «εργολαβοποίηση». Προσπάθησε να αναδείξει την προοπτική της ριζικής ανατροπής, της οικοδόμησης της κοινωνίας του κεντρικού σχεδιασμού, του εργατικού ελέγχου, της κοινωνικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, εκεί όπου και η χημική βιομηχανία και οι εργαζόμενοί της, δεν θα είναι «φτερό στον άνεμο» των αναγκών και των «παιχνιδιών» των απατεώνων και των «νόμιμων» της καπιταλιστικής κερδοφορίας, αλλά θα υπηρετεί τις σύγχρονες, διευρυμένες ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων και της χώρας.

Το Κ.Κ.Ε. αντιπαρατέθηκε όλα αυτά τα χρόνια στους αντεργατικούς νόμους, που διαδοχικά ψήφισαν και ενίσχυσαν όλες οι κυβερνήσεις, ώστε να διαμορφώσουν ένα αντεργατικό οπλοστάσιο «προς πάσα χρήση» από την εργοδοσία. Είτε στα τερατουργήματα του Βρούτση της Νέας Δημοκρατίας, είτε στον απεργοκτόνο νόμο της Αχτσιόγλου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., είτε στον «εκσυγχρονισμό» του νόμου για τις ομαδικές απολύσεις από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., είτε στο έκτρωμα Χατζηδάκη της Νέας Δημοκρατίας ξανά. Κυρίως, το Κ.Κ.Ε. δεν πατάει σε δύο βάρκες. Δεν ψάχνει για το πώς θα πλασάρει ως «φιλολαϊκή» την πολιτική που με μπλε, με πράσινο, ή με ροζ μανδύα, έχει για «ευαγγέλιό» της τα κέρδη των μονοπωλίων. Δεν χτυπάει φιλικά την πλάτη των εργαζομένων με το ένα χέρι, για να καρφώνει το μαχαίρι με το άλλο. Δεν παραπέμπει σε «σωτήρες» και σε «προοδευτικές κυβερνήσεις», με άθικτη την βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης, ώστε να καλλιεργεί νέες αυταπάτες και αναμονές.

Η ελπίδα είναι στους αγώνες για τις ανάγκες του λαού! Η συμπόρευση και η ενίσχυση του Κ.Κ.Ε. παντού μπορεί να ανοίξει δρόμο για φιλολαϊκή διέξοδο! Σήμερα, περισσότεροι μπορούν να βαδίσουν αυτό το δρόμο!».

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.