OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ενώ διανύουμε την περίοδο του Τριωδίου, στη δεύτερη Κυριακή την επιλεγόμενη του Ασώτου, η αγία μας Εκκλησία προβάλλει με το ευαγγελικό ανάγνωσμα την πρόσκληση της μετανοίας του Θεού σε κάθε άνθρωπο. Τονίζει ιδιαίτερα, όχι την ασωτία του παραστρατημένου ανθρώπου, αλλά το μεγαλείο του ουράνιου Πατέρα, που δέχεται σπλαχνικά αυτόν που επιστρέφει με ειλικρινή μετάνοια και διάθεση να ακούσει, επιτέλους, τον ένα και μοναδικό Σωτήρα και όχι τις ιδέες του μυαλού του.

Πέραν, όμως, της ευαγγελικής παραβολής, μηνύματα ιδιαίτερα επίκαιρα στην εποχή μας μεταφέρονται και από το αποστολικό ανάγνωσμα που είναι περικοπή από την πρώτη επιστολή του αποστόλου Παύλου στους Κορίνθιους: «Όλα, αδέλφια, είναι στην εξουσία μου, μα όλα δεν συμφέρουν… Δεν το ξέρετε πως τα σώματά σας είναι μέλη του Χριστού; Θα κόψω και θα πάρω, λοιπόν, τα μέλη του Χριστού και θα τα κάμω μέλη μιας πόρνης; Μη γένοιτο!.. Δεν το ξέρετε πως το σώμα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, που σας δόθηκε από τον Θεό κι έχει μέσα σας την κατοικία Του και δεν ανήκετε, λοιπόν, στον εαυτό σας; Γιατί αγοραστήκατε πολύ ακριβά» (Α΄ Κορ. 6, 12-20).

Φτάσαμε σε καιρούς, που ο άνθρωπος ξεκομμένος από τον Θεό, παρασυρμένος από τις σειρήνες του υπερκαταναλωτισμού, του υλισμού και της αθεΐας, νομίζει πως ό,τι υπάρχει του ανήκει δικαιωματικά και δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν, για το πώς διαχειρίζεται τον εαυτό του και τα πράγματα αυτού του κόσμου. Το εγωιστικό και περήφανο πνεύμα του κόσμου τούτου, δεν παραδέχεται την ύπαρξη του Θεού γι’ αυτό και απορρίπτει και την έννοια της αμαρτίας, θεωρώντας την ως κάτι παράλογο, και τη φωνή της Εκκλησίας ως προσπάθεια καταδυνάστευσης του «παλιού και ξεπερασμένου μεσαιωνικού σκοταδισμού» επάνω στο «σύγχρονο, πολυπολιτισμικό και πολύχρωμο, ελεύθερο κόσμο». Έχουμε μπερδέψει την ελευθερία με την παντελή έλλειψη ορίων, την πρόοδο με τη συνεχή αποδόμηση των παλαιών προτύπων αρετής, έστω κι αν αυτά ήταν αποτέλεσμα βιωμένων εμπειριών αιώνων, την έννοια της κυριακής εντολής της αγάπης προς πάντας, με τη ρατσιστική επιβολή του ακραίου ως φυσιολογικού.

Ο φωτισμένος λόγος του αγίου μας διδασκάλου Παύλου, δείχνει τα όρια εντός των οποίων ο άνθρωπος μπορεί να γίνει μέτοχος Θεού. Αγιασμένο σκεύος, ξεχωρισμένο για να το γεμίζει ο Θεός με τη χάρη Του. Ο Χριστός αυτό τον ναό, τον βρήκε λερωμένο και δεν δίστασε να τον πάρει και να τον κάνει κατοικία Του, να τον αρπάξει από τον διάβολο με το τιμιώτατο αίμα Του, να το ξεπλύνει με το βάπτισμα και τη μετάνοια, να το γεμίσει με τα ουράνια χρυσαφικά του Αγίου Πνεύματος, να του ανάψει καντήλι ακοίμητο, το δικό Του άγιο φως του προσώπου Του. Δεν τον έχει τον ναό Του, το σώμα μας, φτιαγμένο για βρωμιές και ακαθαρσίες.

Προχωρούμε ακόμα ένα βήμα στην προετοιμασία για την άγια νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Καθημερινά, η φθαρτότητα με τη μορφή της σαρκολατρείας, της φιληδονίας, της αρρώστιας, του θανάτου έρχεται να μας καταπιεί με το αβυσσαλέο της στόμα. Νέες ιδέες, μεγάλα όνειρα, φανταχτερά λόγια, ευφάνταστες φιλοσοφίες μας τάζουν ελευθερία, ζωή, χαρά.

Αντί γι’ αυτά, στο τέλος τρώμε πλαστική ψευτοτροφή, ξυλοκέρατα και, τραγικά, διαπιστώνουμε ότι ολοένα περισσότερο χάνουμε την ανθρωπιά μας. Καιρός να ακούσουμε την εμπειρία των θεωμένων φίλων μας, αυτών που ήταν σαν κι εμάς, αλλά νίκησαν τον θάνατο κι έγιναν ζωντανές και μόνιμες εκκλησίες του Θεού. Πως το κατάφεραν; Εμπιστεύτηκαν τα όρια και τους κανόνες που ο ίδιος ο Θεός θέσπισε για τον άνθρωπο και δεν αντικατέστησαν την αγάπη προς το πρόσωπο Του με τη λατρεία της εφήμερης ηδονής.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.