Ο θαυμαστός χορτασμός των πέντε χιλιάδων ανδρών, στον έρημο τόπο, από τον Κύριο με την ευλογία και την κλάση των άρτων, νοερά μας μεταφέρει σε μία άλλη κλάση και σε ένα χορτασμό πνευματικό, που ακατάπαυστα τελείται μέσα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας.

Κατά τη Θεία Λειτουργία, καθώς το μυστήριο των μυστηρίων βρίσκεται στην κορύφωσή του, ο λειτουργός ιερέας λαμβάνοντας στα χέρια του τον Αμνό, τον Άρτο της Ζωής, το Άχραντο Σώμα του Κυρίου και υψώνοντας Τον μπρος στα εκστατικά μάτια των μετεχόντων εν δυνάμει αγίων, μελών της Εκκλησίας υπακούοντας στην προτροπή του διακόνου, μελίζει τον άγιο Άρτο. Χωρίζει τον άγιο Άρτο σε τέσσερα μέρη. Το πρώτο εξ’ αυτών το εμβαπτίζει στο άγιο Ποτήριο ως πλήρωμα του ποτηρίου της πίστεως, μεστό από Πνεύμα Άγιο, εννοούμενο με το Τίμιο Αίμα του Χριστού. Το δεύτερο τμήμα το ετοιμάζει για να κοινωνήσουν ο ίδιος και οι συλλειτουργοί του, ξεχωριστά από το αίμα, όπως κοινωνούσαν οι πρώτοι χριστιανοί. Τα υπόλοιπα, τα τεμαχίζει για να κοινωνήσουν απ’ αυτά, οι πιστοί. Τούτη είναι η «κλάσις του Άρτου». Από αυτόν τον ένα άρτο, που είναι η αληθινή και ζωηφόρος τροφή μας θα κοινωνήσουμε όλοι, πρώτα οι λειτουργοί και κατόπιν όλοι εμείς οι πιστοί.

Όπως στην καθημερινή μας τράπεζα για να φάμε όλοι από τον ίδιο άρτο τον κόβουμε σε κομμάτια και αφού τα μοιραστούμε τρώμε όλοι από ένα κομμάτι, κατ’ αυτό τον τρόπο για να μεταλάβουν όλοι οι πιστοί απ’ αυτόν τον ίδιο άρτο, κατ’ ανάγκην πρέπει αυτός ο άρτος να τεμαχισθεί. Το μεγάλο μυστήριο, όμως, είναι το γεγονός ότι κλάται, τεμαχίζεται ο ένας άρτος, κόβεται σε τεμάχια, χωρίς όμως να διασπάται σε πολλούς άρτους. Χωρίς ο Κύριος να διαιρείται, ώστε οι πιστοί να τρώγουν ο ένας το ένα και άλλος το άλλο μέλος Του. Μελίζεται, τεμαχίζεται ο ένας άρτος για να λάβουν όλοι οι πιστοί από μία μερίδα. Ο ουράνιος άρτος, όμως, μένει πάντοτε ο ένας και ο Αυτός. Κοινωνώντας ο πιστός σ’ ένα τεμάχιο, σε μία μερίδα αυτού του άρτου, μετέχει, κοινωνεί σ’ ολόκληρο τον άρτο. Σ’ αυτόν τον άρτο, που σε όσες μερίδες κι αν τεμαχιστεί μένει ο ένας αδιαίρετος και ολόκληρος άρτος. Όσο μικρό κι αν είναι το τεμάχιο στο οποίο κοινωνεί ο πιστός, κοινωνεί όχι μόνο σ’ αυτό το τεμάχιο, αλλά στο όλον, σ’ ολόκληρο τον αμνό, σ’ ολόκληρο τον άρτο, σ’ ολόκληρο το Σώμα του Κυρίου. Και στο μικρότερο κομματάκι απ’ αυτά διατηρείται ολόκληρος ο Χριστός και κάθε κομματάκι, κάθε ρίνισμα αυτού του άρτου, είναι και ένας θείος Μαργαρίτης, είναι «Αυτός Χριστός ο Κύριος», «όπως σε κάθε μέλος του ζωντανού σώματος μας είναι παρούσα η ψυχή, όχι μερισμένη, αλλά ενιαία και αδιαίρετη, όπως σ’ ένα καθρέφτη, που κι αν σπάσει σε χίλια κομμάτια, τα ίδια αντικείμενα εξακολουθούν να καθρεφτίζονται ακόμα και στο μικρότερο κομμάτι, όπως τέλος, ένας ήχος διατηρείται ακέραιος και ολόκληρος, έστω κι αν τον ακούνε χιλιάδες αυτιά».

Τούτο μας βεβαιώνει ο λειτουργός όταν σιωπηλά ομολογεί: «μελίζεται και διαμερίζεται ο αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος», τεμαχίζεται, δηλαδή και κόβεται σε μερίδες ο Αμνός του Θεού, ο Άρτος της Ζωής, για να μεταλάβουν οι πιστοί, όμως ενώ μελίζεται για να μετέχουν όλοι, δεν διαιρείται, αλλά αδιαίρετος μεταδίδεται ακέραιος ο Ένας, ο θυσιαζόμενος, για τη σωτηρία του κόσμου Αμνός του Θεού.

Γι’ αυτό κι εμείς, ο λαός, ψάλουμε: «Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός» Ένας είναι ο Άγιος, ένας είναι ο Κύριος μας, ο Χριστός μας, στο Άχραντο Σώμα του οποίου κοινωνούμε, ώστε όλοι εμείς να αξιωθούμε να γίνουμε «μέλη του σώματος αυτού, εκ της σαρκός αυτού και εκ των οστέων αυτού». Αυτού του ενός σώματος, το οποίο δεν διαιρείται, αλλά μελιζόμενο μένει ενωμένο, τεμαχιζόμενο ενώνει και μας καθιστά ζωντανά μέλη του σώματος του Χριστού.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ., πρεσβύτερος, Κωνσταντίνος Ντινούδης


ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.