• Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο μπορεί να αναπτυχθεί ο λεγόμενος «αλιευτικός τουρισμός» στην περιοχή, την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης», όταν στο Θρακικό πέλαγος «αλωνίζουν» τα μεγάλα επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη της Τουρκίας, τα οποία εκμεταλλεύονται τους πλούσιους ψαρότοπους, χωρίς να περιορίζονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Πως θα βγαίνουν τα μικρότερα ελληνικά αλιευτικά σκάφη με τους τουρίστες, για να ψαρέψουν στο Θρακικό πέλαγος, όταν τα αντίστοιχα τουρκικά θα παρενοχλούν ανεξέλεγκτα;
  • Εάν βγαίνουν με τη συνοδεία σκάφους της ελληνικής ακτοφυλακής, ή της Frontex, ίσως να έρχονται οι τουρίστες, για να ζήσουν την εμπειρία να ψαρέψουν στο βόρειο Αιγαίο. Για ποια αλιευτική παράδοση, επίσης, μπορούμε να μιλήσουμε, όταν με Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει καταστραφεί, σε υψηλό ποσοστό, ο στόλος των ξύλινων σκαφών; Διότι, στο «πακέτο» που θα προσφέρουμε στον τουρίστα, εκτός από τα ψάρια και τις τεχνικές αλίευσής τους, περιλαμβάνονται και τα παραδοσιακά ξύλινα σκαριά, τα οποία τείνουν να εκλείψουν.
  • Σήμερα, το μοναδικό είδος «αλιευτικού τουρισμού» που έχει αναπτυχθεί στην περιοχή, είναι το ψάρεμα με καλάμια από τις προβλήτες των λιμανιών και τις παραλίες, που κάνουν μερικοί βαλκάνιοι γείτονες. Αλλά, αυτό το είδος, δεν φέρνει έσοδα στην τοπική κοινωνία και διανυκτερεύσεις στα ξενοδοχεία. Θα μας επιτρέψετε να είμαστε επιφυλακτικοί, επομένως, για την προοπτική ανάπτυξης που έχει ο αλιευτικός τουρισμός στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης.
  • Όσον αφορά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, προ μερικών ημερών, στην Καβάλα, με σκοπό την έναρξη μιας συνεργασίας για τον αλιευτικό τουρισμό σε τοπικό επίπεδο, η δουλειά των αναπτυξιακών εταιρειών είναι, να βρίσκουν χρηματοδοτικά εργαλεία, αλλά χρειάζονται την πολιτική στήριξη και συναίνεση. Αρκετές φορές, οι αναπτυξιακές εταιρείες διαχειρίστηκαν χρηματοδοτούμενα προγράμματα, με τη συμμετοχή Δήμων, ή της Περιφέρειας, ωστόσο δεν είχαν το προσδοκόμενο όφελος. Δεν είναι αρκετό ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης, για να αναπτυχθούν οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως ο αλιευτικός, ο αγροτουρισμός κ.λπ.
  • Η προσέγγιση ενός σοβαρού ζητήματος, όπως είναι η ανάπτυξη του αλιευτικού τουρισμού, δεν πρέπει να γίνεται με θεωρητικό τρόπο. Είναι θεωρητική η άποψη ότι, οι αλιείς που έχουν εναλλακτικές πηγές εισοδήματος, δηλαδή ο τουρισμός, θα προστατεύει τους ψαρότοπους από την υπεραλίευση. Κατά την άποψη μας, ο (επαγγελματίας) ψαράς πρέπει να έχει μοναδικό εισόδημα από την αλιευτική δραστηριότητα. Και οι επαγγελματίες αλιείς σέβονται τη θάλασσα, γιατί από αυτή ζούνε.
  • Έως σήμερα, η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης έχει τους ψαρότοπους, δυναμικό αλιευτικό στόλο και μακρόχρονη αλιευτική παράδοση. Δηλαδή, τα βασικά συγκριτικά πλεονεκτήματα υπάρχουν, ωστόσο δεν υπήρξε, τόσα χρόνια, το ενδιαφέρον, όχι από τους συνεταιρισμούς των αλιέων και τους τοπικούς άρχοντες, αλλά και από τουρίστες, για την ανάπτυξη του αλιευτικού τουρισμού. Γιατί, άραγε;

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.