Ακούσαμε χθες μια διαφορετική άποψη από παλιό στέλεχος της ΒΦΛ, ο οποίος μας εξέφρασε τις δικές του απόψεις για το θέμα της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων, που από τον Απρίλιο απασχολεί έντονα την τοπική κοινωνία. Τον ρωτήσαμε, με την ευκαιρία που μας έδωσαν οι εργαζόμενοι που πήγαν και διαμαρτυρήθηκαν, φωνάζοντας σχετικά συνθήματα, στους επισήμους που παραβρέθηκαν στα εγκαίνια των πλωτών εξέδρων στο λιμάνι της Καβάλας. Μας είπε, πως οι σχέσεις της εταιρείας με τους εργαζόμενους που είναι «έξω», έχουν φτάσει στα άκρα και μάλλον είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν σημαία επαφής για να μπορέσουν να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να συζητήσουν.

Σε τέτοιου είδους σχέσεις, είπε, πάντα αφήνεται η δυνατότητα σύγκλησης, αλλά στην περίπτωση αυτή, οι δεσμοί έχουν σπάσει και δεν μπορεί να γίνει επανασύνδεση. Καταλαβαίνω, είπε, ότι δεν είναι καθόλου εύκολο, να δεχθεί ένας παλιός εργαζόμενος να γίνει από μόνιμος, έκτακτος και μάλιστα να μειωθεί ο μισθός του στα 1.500 ευρώ, εκτός από κάποιους προϊσταμένους που έκαναν διαφορετική σύμβαση ο καθένας ξεχωριστά. Είναι δικαιώματα που κανείς λίγα χρόνια πριν θα μπορούσε να αμφισβητήσει.

Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι περίπου τον Σεπτέμβρη, θα έχει ο κάθε εργοδότης τη δυνατότητα να κάνει μαζικές απολύσεις. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, ακόμη κι αν τώρα η Διοίκηση υποχωρήσει, μετά τον Σεπτέμβρη, θα μπορεί να τους απολύσει τελείως νόμιμα και όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα βρεθούν στον δρόμο. Και άντε τότε, να βρουν δουλειά, με 1.500 ευρώ μισθό. Ο καθένας, βέβαια, αξιολογεί τα πράγματα και παίρνει τις αποφάσεις του και αναλαμβάνει τις ευθύνες του, κατέληξε…

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.