Είδα τον « Έρωτα» της Λουντμίλας Πετρουσέφκαγια από τη θεατρική ομάδα Passatempo

0

Το Θέατρο «Τ» είναι καινούργιος θεατρικός χώρος σε μια γειτονιά της Θεσσαλονίκης που είναι ,πλέον, θεατρική πιάτσα. Στην οδό Φλέμινγκ. Έχω ήδη δει παραστάσεις στο νέο στέκι, ένα κουκλόσπιτο, ένα πολύ «γλυκό» δωμάτιο που επιτρέπει στον θεατή να νιώσει οικεία, να ζήσει σε απόσταση αναπνοής τα δρώμενα , να είναι εκεί, μια συνιστώσα δρώσα στο παρόν. Ακριβώς γι αυτόν τον λόγο, ο «Έρωτας» της διάσημης στην πατρίδα της συγγραφέως, μου έφερε γλυκόπικρη γεύση.

Η έναρξη με την αφήγηση του «παραμυθιού» του Γιώργου Χειμωνά ήταν μια στεγνή ιδέα, του σκηνοθέτη υποθέτω, που έφερε μπόλικη αμηχανία στο κοινό. Μερικά άδεια λεπτά που επέτειναν την περιέργεια. Της ακολουθίας. Ευτυχώς, για τους θεατές ,η θορυβώδης είσοδος του ζευγαριού έφερε και μια ανάταση, μια αισιοδοξία, ένα κύμα νιότης, χαράς κι ελπίδας, για μια ενδιαφέρουσα συνέχεια. Ναι, οι δυο πρωταγωνιστές κατάφεραν να κερδίσουν το στοίχημα. Ταλέντο και φυσική ομορφιά σε μια ευτυχή σύζευξη στη σκηνή. Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου και Σταύρος Μπίλλιος. Λάμψη και εξαιρετική σκηνική παρουσία. Αξιοποίηση των εκφραστικών τους μέσων στο έπακρον και καλή χημεία μεταξύ τους. Η μετάφραση της Γλυκερίας Καλαϊτζή, κέντησε με Τσεχωφική αύρα τα λόγια- το μαρτύρησαν και τα αυθόρμητα γέλια θεατών – και μερικά εύστοχα ευρήματα του σκηνοθέτη έδωσαν γρήγορους ρυθμούς και έξαψη στην όρεξή μας. Να μάθουμε πού θα καταλήξει ένας άκαιρος διαπληκτισμός, που σκόπιμα η συγγραφέας τον έβαλε να διαμείβεται κατόπιν εορτής.

Είναι το αρσενικό και θηλυκό δυο αιώνιοι αντίπαλοι; Είναι τα δυο φύλα αλληλοσυμπληρωμένα ή δυο μόνιμα στρατόπεδα που διανύουν εποχές εμπόλεμες με διαλλείματα ειρήνης ή και το αντίστροφο; Είναι , άραγε, αυτό η αφορμή για να επιλέξει τα ο συγκεκριμένο έργο η ομάδα; Θα πρέπει να δείτε την παράσταση για να δώσετε απάντηση. Προσωπικά, θα προτιμούσα η βάση, το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίσθηκε αυτός ο «Έρωτας», να ήταν το περιεχόμενο των ρόλων των δύο φύλων που περιλαμβάνει πεποιθήσεις, προτιμήσεις και υιοθέτηση ορισμένων τρόπων συμπεριφοράς. Άλλωστε, η διαμάχη των φύλων αφορά την διαδικασία διανομής ρόλων στις διαπροσωπικές σχέσεις όπως αυτές διαμορφώνονται μέσα από κρατούσες πολιτισμικές αξίες και νόρμες, σε ένα αυστηρά περιχαρακωμένο ιστορικά πλαίσιο. Ο ερευνητής- θεατής εύκολα θα διακρίνει δύο αντιμαχόμενες δυνάμεις, μια αρσενική και μια θηλυκή. Όμως, θα μείνει με την πικρή γεύση της ανολοκλήρωτης πράξης , επειδή η διένεξη περιορίστηκε αυστηρά στα στερεότυπα ζήλειας και μαμμόθρεφτης εξάρτησης.

Η Γλυκερία Καλαιτζή , σπινθηροβόλο πνεύμα, τύλιξε το κείμενο σε άχρονο πλαίσιο , έδωσε, όμως, στον θεατή αφορμές να ανακατέψει την ιστορία και να βρει στάσεις δικαίου στον άνδρα και τη γυναίκα. Παράδειγμα, η επαναλαμβανόμενη φράση του αρσενικού «άνδρας είμαι, έχω ανάγκες», παραπέμπει στην αρχαία Αθήνα όπου οι σχέσεις αρσενικού-θηλυκού ήταν οργανωμένες έτσι, ώστε να ανταποκρίνονται αποκλειστικά στις ανάγκες των ανδρών. Για να μην αδικήσουμε τη γυναίκα, θα της δώσουμε κίνητρο την ανασφάλεια ως ευαίσθητη μονάδα, ευάλωτη στη σκληρή κληρονομιά της Ηραίας ζήλειας , αλλά θα διαφωνήσω με τη σκηνοθετική άποψη να τελειώσει άκομψα, απότομα, σχεδόν σαδιστικά το κυρίως γεύμα και να μας κεράσει ένα άγευστο επιδόρπιο. Τη φράση της πεθεράς «κι έτσι αρχίζει ένας γάμος».

Μέχρι 17 Μαΐου οι παραστάσεις . Προσλαβαίνετε να δείτε το έργο και να αποδεχτείτε ή να απορρίψετε την ένστασή μου.

Συντελεστές:

Μετάφραση: Γλυκερία Καλαϊτζή

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζηβανός

Σκηνικά-Κοστούμια: Ευαγγελία Κιρκινέ

Μουσική: Κώστας Βόμβολος

Κίνηση: Ιωάννα Μήτσικα

Φωτισμοί: Κώστας Σιδηρόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστίνα Σκαρλατοπούλου

ΠΑΙΖΟΥΝ

Μαρίτα Τσαλκιτζόγλου, Σταύρος Μπίλλιος, Ειρήνη Σεβαστοπούλου.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.