Είδα τη νέα παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας «Effect- Τομογραφία του έρωτα», στο «Αυλαία» Θεσσαλονίκης.

0
Effect. Αγγλική λέξη που ερμηνεύεται στα ελληνικά ανάλογα με τη χρήση της. 

Στη φαρμακευτική, που αφορά το έργο, σημαίνει μια αλλαγή που προκύπτει από τη χορήγηση ενός φαρμάκου είτε ευεργετική είτε ως ανεπιθύμητη παρενέργεια.

Η Lucy Prebble, που θεωρείται μία από τις πιο δυναμικές σύγχρονες φωνές του αγγλικού θεάτρου, έγραψε ένα δυνατό ψυχογράφημα με άξονα τον εγκέφαλο των ερωτευμένων, κέρδισε βραβεία και επαίνους κι ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης το μετέφρασε στη γλώσσα μας και το σκηνοθέτησε για λογαριασμό του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Στην Ελλάδα παρουσιάζεται για πρώτη φορά και, ήδη, κέρδισε τον κόσμο.

Επιστημονικό θρίλερ, συγκινητικό κι απρόσμενα ανθρώπινο χαρακτηρίζεται το έργο απ’ την παραγωγή. Είναι πολλά περισσότερα. Κατʼ αρχάς είναι μια εξαιρετική θεατρική πρόταση για μια σύγχρονη αναπαράσταση καταστάσεων εσωτερικής εγκεφαλικής διεργασίας ανθρώπινων όντων είτε ενεργούν κάτω από την επήρεια φαρμάκου είτε αυθόρμητα, με ό,τι συνεπάγεται στη συμπεριφορά τους.

Είναι άμεση αναφορά στον ρόλο, στην αμφίσημη δράση των φαρμακευτικών εταιρειών ( η συγγραφέας αμφισβητεί ξεκάθαρα τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα εφόσον δεν αναγνωρίζει την κατάθλιψη ως νόσο) , στη διττή έννοια «εθελοντισμός», στα πειράματα, είναι ένα τεστ στις ανθρώπινες αντοχές υπό το καθεστώς εγκλεισμού και στοχευμένης καταπίεσης και, κυρίως, είναι τομογραφία του έρωτα. Δύο νέοι συμμετέχουν σε ένα πείραμα που εξετάζει τις αιτίες του έρωτα. Όταν ερωτεύονται, το πείραμα τινάζεται στον αέρα και οι γιατροί αναθεωρούν τα όρια ανάμεσα στην τρέλα και την υγεία, στον άνθρωπο και τη χημεία.

Δυο ζευγάρια σε διαφορετικές ηλικίες, τέσσερις άνθρωποι στη σκηνή, ένας μάστορας σκηνοθέτης κι ένας σκηνογράφος –εξπέρ της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, αναλαμβάνουν να αναλύσουν το μυστήριο του έρωτα, έτσι όπως η πένα της βραβευμένης συγγραφέως υπέδειξε , επιστημονικά μα και «ανθρώπινα», να καθοδηγήσουν τους θεατές στη δύσκολη επίλυση του Σαιξπηρικού διλήμματος: είναι ο έρωτας «θανατηφόρο δηλητήριο» ή γιατρικό;

Δείτε την παράσταση για να δώσετε τη δική σας απάντηση, να μάθετε τι είναι η σερετονίνη , η ντοπαμίνη και οι ενδορφίνες, αλλά , προπαντός, για να νιώσετε ρίγη συγκίνησης όταν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα της καρδιάς αναμοχλεύονται το θυμικό σας κι ίσως σταθούν αφορμή για να επαναπροσδιορίσετε τη σημερινή σας σχέση.

Το έργο δεν είναι επιστημονικό ντοκουμέντο. Είναι μια θεατρική προσέγγιση «ανεξήγητων φαινόμενων», όπως ο έρωτας που δένει κόμπο το στομάχι και «τρελαίνει» το μυαλό των ερωτευμένων. Το ρομαντικό και το ρεαλιστικό, το καθοδηγούμενο και το αυθόρμητο στοιχείο είναι εκεί. Μέσα στη δράση, μέσα στα λόγια. Ότι είναι άγριο πράγμα ο Έρωτας. Σε διαφεντεύει, δε σου αφήνει «μυαλό», σε τρελαίνει στην επιθυμία , σα μανιασμένο τραίνο ορμά στις φλέβες κι ολοκληρωτικά σε κυριαρχεί, αδιαφορώντας για κάθε συνέπεια.

Η κινηματογραφικά ενορχηστρωμένη παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας είναι μια επιτυχής διεύρυνση των συναισθηματικών οριζόντων των θεατών, είναι μια ευκαιρία να απολαύσουν εξαιρετικές ερμηνείες από την σπουδαία Άννα Μάσχα και τον έξοχο νεαρό ηθοποιό Μάνο Στεφανάκη-και οι δυο απογειώνουν τους ρόλους τους- αυτό δε σημαίνει ότι οι: Αντώνης Καρυστινός και Καλλιόπη Παναγιωτίδου δεν είναι επαρκείς στους δικούς τους. Στο ξεχωριστό, όμως, αξίζει ιδιαίτερος έπαινος.

Συντελεστές:

Μετάφραση σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης

Βίντεο-Σκηνογραφία: Στάθης Μήτσιος

Επιστημονικός σύμβουλος: Μενέλαος Καραντζάς

Βοηθοί σκηνοθέτη: Παρασκευή Λυπημένου-Ηλιάνα Δουλάμη

Αφίσα: Στάθης Μήτσιος

Φωτογραφία αφίσας: Μαριλένα Γρίσπου

Παίζουν: Αντώνης Καρυστινός, Άννα Μάσχα, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Μάνος Στεφανάκης.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.