• Θα δεχτούμε πως η Δ.ΕΠ.Α. θέλει να διασφαλίσει την πληρωμή του φυσικού αερίου που παρέχει στο εργοστάσιο παραγωγής χημικών λιπασμάτων στη Νέα Καρβάλη. Ωστόσο, οι όροι πληρωμής δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιβάλλονται μονομερώς. Πολύ περισσότερο, να αλλάζουν απροειδοποίητα από κανένα τα «συμβαλλόμενα μέρη». Ο λαός λέει ότι: «οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους» και στην προκειμένη περίπτωση τους καλούς συνεργάτες.
  • Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 2 Απριλίου 2019 στο Επιμελητήριο Καβάλας, ειπώθηκε ότι η ELFE είναι ο καλύτερος «πελάτης» της Δ.ΕΠ.Α., αφού καταναλώνει το μεγαλύτερο ποσοστό φυσικού αερίου μεταξύ των υπόλοιπων καταναλωτών. Είμαστε βέβαιοι, λοιπόν, ότι η διοίκηση της Δ.ΕΠ.Α., δεν επιθυμεί να διαταράξει τη σχέση και πολύ περισσότερο, να χάσει τον καλύτερο «πελάτη» της.
  • Από την άλλη πλευρά, είναι εύλογη η απορία, γιατί άλλαξε, ξαφνικά, τους όρους πληρωμής, ενώ η ELFE ανταποκρινόταν στις οικονομικές υποχρεώσεις της από το έτος 2010 και έως τον Ιούνιο του 2017, όταν ελήφθη η απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων της Δ.ΕΠ.Α. Η ελληνική νομοθεσία προστατεύει τον προμηθευτή (Δ.ΕΠ.Α.), αλλά και τον πελάτη (ELFE). Η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί εάν υπάρχει αλλαγή, ή αθέτηση της συμφωνίας και από ποια πλευρά. Αφού ξεκαθαρίσει το ζήτημα νομικά, οι δύο πλευρές θα έχουν τη δυνατότητα να επαναδιαπραγματευτούν τη συνεργασία τους από νέα βάση, ή να τη διακόψουν, αν κρίνουν πως δεν είναι επ’ ωφελεία και των δύο.
  • Όπως είναι λογικό, η Δ.ΕΠ.Α. να πληρώνεται για το φυσικό αέριο που παρέχει, είναι εξίσου θεμιτό και η ELFE να πληρώνει με όρους που της επιτρέπουν να είναι συνεπής και να μην επηρεάζουν τη λειτουργία της λιπασματοβιομηχανίας. Κατά την άποψη μας, το εργοστάσιο θα σταματήσει να λειτουργεί, μόνο αν το αποφασίσει ο ιδιοκτήτης. Αν κρίνει ότι η επιχείρηση δεν είναι βιώσιμη και του προκαλεί μεγαλύτερη ζημία απ’ ότι κέρδος, μπορεί να «βάλει λουκέτο», όπως λέγεται στον επιχειρηματικό κόσμο.
  • Όμως, δεν είναι ο ιδιοκτήτης που δήλωσε ότι επιθυμεί να κλείσει το μοναδικό εργοστάσιο παραγωγής λιπασμάτων στην Ελλάδα. Η τοπική κοινωνία εκφράστηκε (πολλάκις) ότι θέλει το εργοστάσιο ανοιχτό, διότι αποτελεί τον ένα από τους δύο μεγάλους «πυλώνες» της οικονομίας του τόπου. Η Δ.ΕΠ.Α., επίσης, δεν θα ρισκάρει να χάσει τον καλύτερο «πελάτη» της. Υποθέτουμε πως και η κυβέρνηση επιθυμεί να συνεχιστεί, απρόσκοπτα, η λειτουργία της μοναδικής λιπασματοβιομηχανίας στη χώρα. Επομένως, αφού όλοι οι εμπλεκόμενοι θέλουν και εύχονται το ίδιο πράγμα, γιατί επικρατεί αυτή η αναστάτωση;
  • Ο ιδιοκτήτης προσέλαβε ξανά τους απολυμένους που έκαναν τον αγώνα να επιστρέψουν στο εργοστάσιο. Αγωνίστηκαν για το αυτονόητο, για να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους. Όχι, όμως, για να αλλάξουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς μιας εταιρείας ιδιωτικών συμφερόντων. Η δουλειά τους είναι να παράγουν λίπασμα υψηλής ποιότητας. Για το ιδιοκτησιακό καθεστώς αποφασίζουν οι μέτοχοι της επιχείρησης. Οι μέτοχοι, ακόμα, ελέγχουν τη διοίκηση για τα οικονομικά ζητήματα και για τη χρηστή διαχείριση που κάνει. Εάν περιοριστεί ο καθένας στο ρόλο του, θα εκλείψει η «ανακατωσούρα» που δημιουργήθηκε.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.