Διαβάζουμε και ακούμε καθημερινά γι’ αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας σχετικά με τον κορονοϊό, τις αθλιότητες του Ελληναρά και γενικά τον πόλεμο που έχουμε με αόρατα πυρομαχικά/μικρόβια που εκτοξεύονται εναντίον του λαού, από τον ίδιο τον λαό! Τί να πρωτο-αντιμετωπίσει ο κάθε πολίτης, την απάθεια του διπλανού, τον πόνο των ασθενούντων, ή χαμένων συγγενών του, τη στεναχώρια τη δική του;

Ποιος ακούει την προτροπή των υγειονομικών Αρχών, που την έχουν εγγεγραμμένη, όπως βλέπουμε, οι περισσότεροι στα παλιά τους τα παπούτσια, θαρρείς και ο διπλανός τους είναι κτήμα. Η ασθένεια του διπλανού είναι χαρμόσυνο γεγονός, ο θάνατος δε ευωχία γι’ αυτούς, μόνο οι οδηγίες των υγειονομικών Αρχών είναι κουραφέξαλα!

Ναι, είναι ο ίδιος ο Ελληναράς, που είναι ανίκανος να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του σωστά και που θα τα οδηγήσει στην καταστροφή των συμμαθητών τους και της κοινωνίας, είναι αυτός που θα σε κλείσει «φυλακή» στο σπίτι σου, γιατί δεν θέλουν να δουν τί συμβαίνει στα γειτονικά κράτη, γιατί έτσι γουστάρει, είναι αυτός που θα ακούσεις να λέει: «και έξω θα βγω και θα κάνω ότι γουστάρω», είναι ο συνήθης «ξερόλας» του περίγυρου!

Στο ατυχές γεγονός όμως, την ευθύνη τη ρίχνει στο κράτος και δεν θα πάψεις ν’ ακούς από τον ίδιο: «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Φυσικά και ξέρει ένας καλλιεργημένος πολίτης, ότι είναι ο ηλίθιος της πιάτσας. Ζούμε στον κόσμο του ωχαδελφισμού, του Ελληναρά, του ξερόλα, της ημιμάθειας, που είναι χειρότερη από την αμορφωσιά. Η λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου» και οι συνεργοί της, έμαθαν τον λαό να νομίζει ότι τα πάντα λύνονται με καταλήψεις, με πολιτικούς απατεώνες, με ημιμαθείς καθοδηγητές, που το μόνο «πτυχίο» τους είναι οι κομματικές περγαμηνές, οι συνδικαλιστικοί «αγώνες» για την πάρτη τους μόνο και το να σηκώνουν μια γροθιά, για να εκφοβίζουν και να εξαπατούν.

Η ατομική ευθύνη γι’ αυτούς ήταν, είναι και θα είναι κάτι το άγνωστο και πρωτόγνωρο! Αντί να εμποτιστούν με αυτή, ο καθένας μόνος του και μετέπειτα συλλογικά, για να μπορέσουν να αλλάξουν τον κόσμο, κοιτάζουν την επιβίωση μόνο τη δική τους, χωρίς να σκέφτονται για το πώς θα αντικρίσουν το μέλλον.

Αγαπητέ κύριε πρωθυπουργέ και όλοι οι υπόλοιποι άξιοι αρμόδιοι της μεγάλης δοκιμασίας που περνάμε όσο κι να προσπαθείτε, τα λόγια για πολλούς είναι κοπανιστός αέρας. Γιατί; Γιατί ο λαός δεν έχει παιδεία και η παιδεία πηγάζει από το σπίτι, που είναι αποχαυνωμένα τα περισσότερα και που το συμπλήρωμα αυτής έρχεται στο σχολείο. Αλλά και τα σχολεία έχουν αλλοτριωθεί στο πέρασμα του χρόνου.

Ελληναρά, με τα «σέα και μέα σου», συμμορφώσου με τις υποδείξεις των υγειονομικών Αρχών, γιατί καταντάς δολοφόνος πτωχών, ανυπεράσπιστων πολιτών και ευπαθών ομάδων. Ελπίζω και το εύχομαι, όσοι προχωρήσουν μπροστά μετά την κρίση αυτή, να είναι πιο ώριμοι, πιο σοφοί, πιο καλλιεργημένοι, πιο φωτισμένοι, με ατομική και συλλογική ευθύνη.


ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.